door
Administrator
20 jul 2005
Historische gebeurtenis op beurs vandaag: Koninklijke Olie wordt Royal Dutch Shell. Nederlandse bestuurders moeten wel zorgen dat bedrijf Nederlands blijft
Hans Crooijmans
Een historische gebeurtenis op de Amsterdamse beurs vandaag: het aandeel Koninklijke Olie maakt plaats voor Royal Dutch Shell. Het is de bezegeling van de volledige fusie tussen de Nederlandse (Koninklijke Olie) en de Britse (Shell Transport) tak van het olie- en gasconcern dat al sinds 1907 onder de merknaam Shell bekend staat.
De samenvoeging biedt Shell bestuurlijk grote voordelen. Voortaan is er nog maar één topbestuur, één raad van commissarissen en één hoofdkantoor. Het mooie van de nieuwe situatie is bovendien dat het wereldwijd opererende bedrijf een sterk Nederlands karakter blijft houden. Dat blijkt onder meer uit de bezetting van de zwaarste posten.
Jeroen van der Veer leidt het management, Aad Jacobs is chairman (zeg maar: president-commissaris) en Aarnout Loudon zit de commissie voor die over benoeming van topbestuurders gaat. Het Shell-hoofdkantoor in Londen gaat dicht, de enige hoofdvestiging wordt Den Haag.
Nederlanders hebben dus de macht bij Shell en dat is van belang wanneer het op beslissingen over investeringen (bijvoorbeeld in Nederlandse aardgasvelden) of personele kwesties aankomt. Het is hun heilige plicht die macht niet uit handen te geven. Want hoezeer altijd wordt beweerd dat alleen capaciteiten tellen bij benoemingen, in werkelijkheid wegen ook cultuur en nationaliteit zwaar. Zoals Leo Berndsen, tot voor kort president-commissaris bij het Brits-Nederlandse staalconcern Corus, het zegt: 'Voor een Engelsman is the best man for the job altijd een Engelsman.'