door
Paul Lieben
7 dec 2006
Ik heb nooit zo goed begrepen waarom met name de rechtse partijen (VVD, CDA, LPF) in ons parlement angstvallig een discussie blokkeerden over de aanleiding tot de oorlog in Irak. Wat dat betreft lijken we roomser dan de paus; zelfs in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië is daar ruimte voor.
Struisvogel
Vandaar dat ik indertijd in de Haagsche Courant schreef dat Nederland de Amerikaanse ambassadeur maar eens op het matje moest roepen. Niet dat ze daar wakker van zouden liggen, maar je laat zo zien dat je je eigen verantwoordelijkheid als regering serieus neemt.
Bovendien: zoveel bondgenoten die her en der gewapend bij willen springen, heeft Amerika nou ook weer niet. Juist als Nederlandse Atlanticus zou je van bondgenoten op aan moeten kunnen en ze in de toekomst te hulp schieten, als daar reden toe is.
Die kans is kleiner naarmate er in het parlement twijfel blijft bestaan over de betrouwbaarheid van Amerikaanse en Britse informatie voor de toekomst. Een struisvogelpolitiek intern en een zwaan-kleef-aan politiek extern, geven geen pas.
Nu er een openhartig Irak-rapport is over de voortgang van de interventie, lijkt het daarom onwaarschijnlijk en tegelijkertijd ongehoord, als dat polderbestuurlijk stilzwijgen voort zou duren. Alleen al omdat er nieuwe verhoudingen zijn in onze Tweede Kamer.
Juichdoctrine
In hoeverre is bijvoorbeeld de missie in Afghanistan uitzichtloos dan wel perspectiefrijk? Een kortgeleden uitgezonden documentaire met Nederlandse soldaten aldaar maakte in ieder geval duidelijk dat ook in Afghanistan de situatie weerbarstiger is dan vooraf werd ingeschat.
Er zou een discussie op gang moeten komen over de maakbaarheid van de samenleving; deze keer niet voor binnenlands beleid, maar voor buitenlands beleid. Een dictator kun je afzetten, maar kun je een democratie opleggen, en tegen welke prijs (letterlijk en figuurlijk)?
Misschien is een juichdoctrine op z’n plaats: als de verwachting is dat je bij een interventie niet door het overgrote deel van de plaatselijke bevolking als bevrijder en held wordt onthaald en gezien, begin er dan niet aan.