door
Administrator
23 jun 2006
Het op termijn en geleidelijk optrekken van de AOW-leeftijd tot 67 jaar is niet de enige, maar wel een nuttige bijdrage aan het inperken van het vergrijzingsprobleem
Syp Wynia
De VVD lijkt om voor de gedachte om de AOW-leeftijd, bijvoorbeeld vanaf 2015, geleidelijk te verhogen tot 67 jaar. De tijdelijke fractievoorzitter in de Tweede Kamer, Willibrord van Beek, was daar al voor en nu vindt ook VVD-vice-premier Gerrit Zalm dat het volgende kabinet over deze optie moet ‘nadenken’.
De VVD is vooralsnog de enige van de drie grote partijen die het taboe op het verhogen van de AOW- en pensioengerechtigde leeftijd durft te doorbreken. Het CDA denkt dat het vergroten van de arbeidsdeelname van 65-minners voldoende is om de stijgende kosten van AOW en gezondheidszorg door de vergrijzing te kunnen betalen. De PvdA van Wouter Bos ziet de oplossing in het aftoppen van de pensioenaftrek (tot 45.000 bruto) en de hypotheekrente-aftrek in combinatie met het belasten van AOW’ers met een eigen pensioen van 10.000 euro per jaar. Over de AOW-leeftijd wil Bos het niet hebben, omdat de laagbetaalden daardoor getroffen zouden worden.
Het is jammer dat de VVD vooralsnog zo weinig medestanders heeft. De aanzienlijke kosten van de vergrijzing zijn een feit en het is onverstandig om bij het zoeken naar oplossingen om emotionele redenen opties uit te sluiten. Feit is dat 65’ers van nu en later veel fitter zijn en aanzienlijk langer zullen leven dan toen de AOW-leeftijd een halve eeuw geleden op die leeftijd werd vastgezet. Duitsland en Engeland staan eveneens op het punt om op termijn en zeer geleidelijk de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen. Voorwaarde is wel dat de aankondiging op tijd moet komen en de invoering geleidelijk verloopt.
Overigens is het optrekken van de AOW-leeftijd maar een van de vele opties en alle verstandige opties moeten worden benut. De arbeidsparticipatie kan verder omhoog en – mede met behulp van het optrekken van de pensioenleeftijd – ook tot boven de 65. Wat daarbij zeer helpt is dat de belastingen over de hele linie worden verlaagd, waarbij het tegelijkertijd afschaffen van aftrekposten kan helpen.
De zorgkosten zijn wellicht een nog grotere zorg dan de AOW-kosten en die kunnen worden gedrukt door het introduceren van meer eigen risico’s en eigen bijdragen. Welvarende ouderen zouden ook meer kunnen bijdragen aan de AOW dan nu het geval is, maar dat gebeurt al – zeer geleidelijk – doordat de AOW steeds minder uit premies voor werkenden en steeds meer uit belastingen voor iedereen wordt gefinancierd.
Taboes helpen in ieder geval niet.