Blog

Algemeen

Een typische Verdonk-overval

door Administrator 28 jun 2006

Maandagmiddag was Ayaan Hirsi Ali onderweg in Washington, DC. Ze had die dag uitgetrokken om huurflats te bekijken. Later dit jaar gaat ze verhuizen, en aangezien ze geen werk heeft, en dus geen verplichtingen, kon ze deze week naar Amerika gaan om daar haar toekomstige woonruimte te regelen.

's Middags om 14.00 uur lokale tijd bereikte haar het bericht dat Rita Verdonk prijs stelde op een verklaring. Het was 20.00 uur 's avonds in Nederland. Ambtenaren van Verdonk hadden een verklaring opgesteld, en Ayaan kreeg anderhalf uur de tijd om die te ondertekenen.

Waar kon Ayaan de fax inzien? Zij was in een grote stad onderweg en het was moeilijk om zomaar ergens een faxapparaat te vinden. Maar het lukte.

De tekst was voor Ayaan onaanvaardbaar. Verdonk wilde dat Ayaan zich volledig aan haar overgaf, zich diep in het stof boog, in ruil voor het behoud van haar paspoort.

Haast
Veel tijd was er niet. Ayaan had anderhalf uur, en er was na het vinden van het faxapparaat nog maar 1 uur ruimte voor overleg. Als Ayaan haar paspoort niet kon behouden, was het zelfs nog maar de vraag op basis van welke titel zij in Amerika verbleef: in theorie had zij dan geen pas om terug te kunnen reizen naar Nederland. Haar visum zou in gevaar komen, net als haar baan bij het American Enterprise Institute.

Waarom was er opeens zoveel haast? Verdonk zou om 21.30 uur overleg met Balkenende en Zalm hebben, en daarbij wilde zij triomfantelijk een fax kunnen tonen die aangaf dat Ayaan alle schuld op zich nam.

Het was een typische Verdonk-overval, zo vlak voor het overleg met de top van het kabinet. De verklaring had Ayaan ook vóór het weekend kunnen bereiken, maar dan had zij genoeg tijd gekregen om uitvoerig te overleggen. Zoveel ruimte mocht Ayaan niet krijgen.

Gedoe
Met haar juridische adviseurs ontstond vlak voor het verstrijken van de deadline om 15.30 uur lokale tijd een tekst die Ayaan tekende. Niet omdat zij het er volledig mee eens was maar om van het gedoe met Verdonk af te zijn.

De vraag is: wisten de premier en vice-premier dat Ayaan de verklaring onder druk had getekend? Wisten zij dat de verklaring niet uit Ayaans koker maar uit de koker van Verdonk kwam?

Ayaan was niet direct met sancties bedreigd, maar er was grote druk op haar uitgeoefend om de verklaring te tekenen. De suggestie was ontstaan dat Ayaan nog zware tijden zou moeten doorstaan om haar pas te behouden, en die suggestie was voor haar afgelopen maandag te zwaar om te weerstaan.

Papier
Wat is de waarde van een verklaring die op deze manier tot stand is gekomen? De verklaring heeft geen enkele juridische status, de verklaring heeft de waarde van het papier waarop zij gedrukt staat.

Waarom wilde Verdonk een dergelijk stuk papier? Wat heeft dat stuk papier te maken met de juridische complicaties van Ayaans naturalisatie? Het antwoord: niets.

Verdonk was op zoek naar ruggensteun wanneer zij door de Kamer zou worden ondervraagd, en zij heeft Ayaan dusdanig onder druk gezet dat de laatste ten lange leste maar getekend heeft.

Klucht
Dit is een politieke klucht en tekent de machtswellust en gebrek aan morele integriteit van deze minister, die bereid is om alles te doen dat haar positie kan versterken.

Intussen moeten we niet vergeten hoe deze klucht is ontstaan: door de VARA-journalisten van Zembla.

De website zemblabla.nl heeft een artikel (pdf) afgedrukt uit de VARA gids van december 2002. Daarin vertelt Ayaan hoe zij eigenlijk heet en dat zij toen zij naar Nederland vluchtte niet uit Somalië maar uit Kenya kwam.

Zembla stelde dat Ayaan altijd mysterieus over haar vlucht had gedaan. Dat is pure laster, gezien de vele interviews en artikelen over haar. En nu blijkt dat de eigen VARA gids Ayaans verleden vier jaar vóór de uitzending al uit de doeken heeft gedaan.

Kees Driehuis, de eindredacteur van Zembla, is nu dus definitief de aanvoerder van een groepje lasteraars en bedriegers. Door hun leugens en bedrog heeft een prominent kamerlid haar zetel verloren en ligt een behoorlijke programmareeks voor altijd in de goot.

En Rita? Rita wilde Rutte verslaan. Een oud dossier, een overbodig en achterhaald verhaal, greep zij aan om haar gestaalde mentaliteit nog eens te demonstreren.

Gegoochel
We zitten nu met de gebakken peren. Dat gegoochel over Somalisch naamrecht is onzin, maar er was niks anders voorhanden. Alles moest gedaan worden om de schade, nationaal, internationaal, constitutioneel, te beperken, maar het is allemaal uitermate onbevredigend.

Ayaan had wel degelijk de intentie om de ambtenaren van de IND enigszins te misleiden toen zij in Nederland arriveerde. Wat mij betreft had zij gelijk. Zij was bang voor geweld van familieleden, wier eer zij beschadigd had. Nu willen de juristen dat zij naar de letter niet gelogen heeft. Wie kan de Somalische wetten en de jurisprudentie hierover controleren? Niemand.

In een behoorlijk politiek klimaat was Verdonk al lang teruggetreden. Zij heeft haar positie misbruikt om de race met Rutte te winnen. En opnieuw heeft zij nu haar positie misbruikt om Ayaan een verklaring te laten tekenen.

Zoals vaak in ons land, zijn de politieke mores het slachtoffer en kijkt de burger in verbijstering naar dit schaamteloze vertoon van politieke obsceniteit.

zie ook

63 reacties

  • Wie stond er onder tijdsdruk? Dat was Ayaan zelf. Bij Nova zwaaide ze triomfantelijk met haar paspoort en was blij dat er geen twijfel meer was over haar nederlandse nationaliteit. Die onzekerheid bemoeilijkte haar visumaanvraag in de VS. Het is dan ook niet fraai de minister die haar uiterste best heeft gedaan om de mogelijkheid tot behoud van het paspoort op tijd juridisch dicht te timmeren, af te gaan zijken nadat de handtekeningen gezet zijn. Verdonk lijkt wel de nationale pispaal te zijn geworden.

  • "Dit is een politieke klucht en tekent de machtswellust en gebrek aan morele integriteit van deze minister, die bereid is om alles te doen dat haar positie kan versterken."

    Toch leuk om zoiets eens te lezen uit de pen van iemand waarop het gebruikelijke afserveer-stempeltje "links" niet van toepassing is. Zo draagt de heer de Winter nog bij aan het doorbreken van het zwart-witdenken van sommige mensen.

  • Als mevrouw Verdonk had gewacht met het informeren van de IIe Kamer (het op basis van beschikbare jurisprudentie ‘constateren’ dat AHA wordt geacht nimmer de Nederlandse nationaliteit te hebben verkregen) dan was het beeld ontstaan met twee maten te meten. Het arrest over het Irakese gezin was gelet op de in het geding zijnde bijzondere omstandigheden niet noodzakelijkerwijs van toepassing op de voorliggende casus AHA. Door daaraan voorbij te zijn gegaan, gaf mevrouw Verdonk aan dat ook zij volledig in de ban is komen te verkeren van het doorgeschoten gelijkheidsdenken, een denkattitude die vanuit de (sociale) advocatuur stevig wortel heeft geschoten. Omdat men bang is zich het verwijt van discriminatie op de hals te halen, deinzen de zo door dit denken geobsedeerde politici, leden van rechtscolleges en columnisten, die nota bene de Minister van V&I ‘mechanisch’ handelen verweten, i.h.a. terug voor alleszins gerechtvaardigde vormen van ongelijke behandeling. Hoe consequent.

  • Bla bla bla, de enige schuldige in deze kwestie is Ayaan Hirsi Magan, de grote leugenaares. Ze gaat over lijken, zelfs over die van Theo van Gogh.
    Bah te smerig voor woorden zulke mensen, laat haar maar lekker in Amerika doorgaan met leugens en haat verspreiden, dat zijn ze daar immers gewend.

  • De kwestie AHA heeft binnen de liberaaal-conservatieve, fortuynistische beweging als een splijtzwam gewerkt. Alleen al om die reden zal politieke alliantie- of partijvorming tussen rechtse partijen niet moeiteloos van de grond komen.

    Met hun in vitriool gedrenkte pennen maakten Leon de Winter en Afshin Ellian (lees o.m. zijn stukje ‘Brokkenpiloot’) minister Verdonk tot mikpunt van spot. Op grond van de onafgebroken vuilspuiterij in de richting van Verdonk moet worden geconcludeerd dat ook zij niet over de juiste mindset beschikken om de hier te lande zo noodzakelijke cultuuromslag mee te helpen bewerkstelligen. De opgestoken middenvinger van het jongetje dat zijn vader, een Feyenoord-supporter, imiteert, tref je ook bij deze intellectuelen aan. Het valt te prijzen dat ze zich het lot aantrekken van hun vriendin Ayaan, maar BouwRaï-Rita hadden ze niet zo respectloos hoeven aan te pakken.