door
Administrator
28 jun 2006
Maandagmiddag was Ayaan Hirsi Ali onderweg in Washington, DC. Ze had die dag uitgetrokken om huurflats te bekijken. Later dit jaar gaat ze verhuizen, en aangezien ze geen werk heeft, en dus geen verplichtingen, kon ze deze week naar Amerika gaan om daar haar toekomstige woonruimte te regelen.
's Middags om 14.00 uur lokale tijd bereikte haar het bericht dat Rita Verdonk prijs stelde op een verklaring. Het was 20.00 uur 's avonds in Nederland. Ambtenaren van Verdonk hadden een verklaring opgesteld, en Ayaan kreeg anderhalf uur de tijd om die te ondertekenen.
Waar kon Ayaan de fax inzien? Zij was in een grote stad onderweg en het was moeilijk om zomaar ergens een faxapparaat te vinden. Maar het lukte.
De tekst was voor Ayaan onaanvaardbaar. Verdonk wilde dat Ayaan zich volledig aan haar overgaf, zich diep in het stof boog, in ruil voor het behoud van haar paspoort.
Haast
Veel tijd was er niet. Ayaan had anderhalf uur, en er was na het vinden van het faxapparaat nog maar 1 uur ruimte voor overleg. Als Ayaan haar paspoort niet kon behouden, was het zelfs nog maar de vraag op basis van welke titel zij in Amerika verbleef: in theorie had zij dan geen pas om terug te kunnen reizen naar Nederland. Haar visum zou in gevaar komen, net als haar baan bij het American Enterprise Institute.
Waarom was er opeens zoveel haast? Verdonk zou om 21.30 uur overleg met Balkenende en Zalm hebben, en daarbij wilde zij triomfantelijk een fax kunnen tonen die aangaf dat Ayaan alle schuld op zich nam.
Het was een typische Verdonk-overval, zo vlak voor het overleg met de top van het kabinet. De verklaring had Ayaan ook vóór het weekend kunnen bereiken, maar dan had zij genoeg tijd gekregen om uitvoerig te overleggen. Zoveel ruimte mocht Ayaan niet krijgen.
Gedoe
Met haar juridische adviseurs ontstond vlak voor het verstrijken van de deadline om 15.30 uur lokale tijd een tekst die Ayaan tekende. Niet omdat zij het er volledig mee eens was maar om van het gedoe met Verdonk af te zijn.
De vraag is: wisten de premier en vice-premier dat Ayaan de verklaring onder druk had getekend? Wisten zij dat de verklaring niet uit Ayaans koker maar uit de koker van Verdonk kwam?
Ayaan was niet direct met sancties bedreigd, maar er was grote druk op haar uitgeoefend om de verklaring te tekenen. De suggestie was ontstaan dat Ayaan nog zware tijden zou moeten doorstaan om haar pas te behouden, en die suggestie was voor haar afgelopen maandag te zwaar om te weerstaan.
Papier
Wat is de waarde van een verklaring die op deze manier tot stand is gekomen? De verklaring heeft geen enkele juridische status, de verklaring heeft de waarde van het papier waarop zij gedrukt staat.
Waarom wilde Verdonk een dergelijk stuk papier? Wat heeft dat stuk papier te maken met de juridische complicaties van Ayaans naturalisatie? Het antwoord: niets.
Verdonk was op zoek naar ruggensteun wanneer zij door de Kamer zou worden ondervraagd, en zij heeft Ayaan dusdanig onder druk gezet dat de laatste ten lange leste maar getekend heeft.
Klucht
Dit is een politieke klucht en tekent de machtswellust en gebrek aan morele integriteit van deze minister, die bereid is om alles te doen dat haar positie kan versterken.
Intussen moeten we niet vergeten hoe deze klucht is ontstaan: door de VARA-journalisten van Zembla.
De website zemblabla.nl heeft een artikel (pdf) afgedrukt uit de VARA gids van december 2002. Daarin vertelt Ayaan hoe zij eigenlijk heet en dat zij toen zij naar Nederland vluchtte niet uit Somalië maar uit Kenya kwam.
Zembla stelde dat Ayaan altijd mysterieus over haar vlucht had gedaan. Dat is pure laster, gezien de vele interviews en artikelen over haar. En nu blijkt dat de eigen VARA gids Ayaans verleden vier jaar vóór de uitzending al uit de doeken heeft gedaan.
Kees Driehuis, de eindredacteur van Zembla, is nu dus definitief de aanvoerder van een groepje lasteraars en bedriegers. Door hun leugens en bedrog heeft een prominent kamerlid haar zetel verloren en ligt een behoorlijke programmareeks voor altijd in de goot.
En Rita? Rita wilde Rutte verslaan. Een oud dossier, een overbodig en achterhaald verhaal, greep zij aan om haar gestaalde mentaliteit nog eens te demonstreren.
Gegoochel
We zitten nu met de gebakken peren. Dat gegoochel over Somalisch naamrecht is onzin, maar er was niks anders voorhanden. Alles moest gedaan worden om de schade, nationaal, internationaal, constitutioneel, te beperken, maar het is allemaal uitermate onbevredigend.
Ayaan had wel degelijk de intentie om de ambtenaren van de IND enigszins te misleiden toen zij in Nederland arriveerde. Wat mij betreft had zij gelijk. Zij was bang voor geweld van familieleden, wier eer zij beschadigd had. Nu willen de juristen dat zij naar de letter niet gelogen heeft. Wie kan de Somalische wetten en de jurisprudentie hierover controleren? Niemand.
In een behoorlijk politiek klimaat was Verdonk al lang teruggetreden. Zij heeft haar positie misbruikt om de race met Rutte te winnen. En opnieuw heeft zij nu haar positie misbruikt om Ayaan een verklaring te laten tekenen.
Zoals vaak in ons land, zijn de politieke mores het slachtoffer en kijkt de burger in verbijstering naar dit schaamteloze vertoon van politieke obsceniteit.