door
Gerlof Leistra
22 jan 2007
Hoe is het mogelijk!
De man die in augustus 2005 werd veroordeeld wegens medeplichtigheid aan de moord op de 18-jarige Marion van Buuren en haar elf maanden oude dochtertje Romy, is nog steeds op vrije voeten.
Deze Ozgür is de jongere broer van de Turkse crimineel Okan O., die op 8 juni 1997 zijn vriendin en kind vermoordde en vervolgens begroef in de duinen bij Bergen. Ozgür kende de toedracht van de laffe dubbele moord, maar zweeg vijf jaar voor hij met het verhaal naar de (groot)ouders van Marion en Romy stapte. De dader lag op het kerkhof: Okan overleed in mei 1998 aan kanker. Hij werd weliswaar verdacht, maar ontkende tot zijn dood elke betrokkenheid bij de moord op zijn vriendin en dochtertje.
Hel
De jarenlange onzekerheid over het lot van Marion en Romy betekende een hel voor de ouders van Marion. Het is vooral aan de inzet van misdaadverslaggever Peter R. de Vries te danken dat hun verhaal niet in de vergetelheid raakte. De Vries haalde alles uit de kast om de zaak op te helderen. Onder die enorme druk kon Ozgür blijkbaar niet langer zwijgen.
Maar daarmee was deze bizarre zaak nog niet afgelopen. Nadat de rechtbank Alkmaar hem vrijsprak, veroordeelde het Gerechtshof in Amsterdam Ozgür op 12 juli 2004 tot twee jaar gevangenisstraf waarvan drie maanden voorwaardelijk. Ruim een jaar later wees de Hoge Raad zijn cassatieverzoek af en moest de man zijn straf uitzitten. Maar er ging iets mis in de bureaucratie. Verzuimd werd het Landelijk Coördinatiepunt Arrestatiebevelen in te seinen. Ondanks zijn veroordeling bleef Ozgür daardoor op vrije voeten.
Eind vorig jaar trok de advocaat van de ouders van Marion maar eens aan de bel. Een maand later werd Justitie wakker en inmiddels laat het Openbaar Ministerie (OM), dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van straffen, nog net niet trots weten dat Ozgür op 10 april aanstaande de cel indraait. Bijna tien jaar na de dubbele moord!
Dergelijk geblunder is hemeltergend. Wat doen al die justitieambtenaren in hun luxe spiegelpaleizen? Het persbericht van het OM van 19 januari leest als een testimonium paupertatis. Geen enkele verklaring voor de onbegrijpelijke vertragingen en de enorme fouten. Maar consequenties voor de betrokken ambtenaren? Vast niet. De dader ligt ook hier op het kerkhof.