door
Gerlof Leistra
15 jan 2007
Theo H. (64) heeft tbs, al 46 jaar. Ik leerde hem kennen toen ik twaalf jaar geleden zijn levensverhaal beschreef in het kerstnummer van Elsevier. Op zijn 17e werd Theo na een ernstig zedendelict met een 11-jarig meisje gepakt en veroordeeld tot een korte gevangenisstraf en tbs. Tijdens onbegeleide verloven vanuit de tbs-kliniek pleegde hij daarna nog twee keer een zedendelict met een kind. Vanaf 1960 is zijn tbs eindeloos verlengd.
Sinds een paar jaar verblijft Theo in het Kempehuis, de zogenoemde longstay van de Pompekliniek in Nijmegen. Soms mag hij onder begeleiding een paar uur naar buiten, maar de meeste tijd zit hij in zijn 'kamer' of op de afdeling.
Een gebogen man met staalblauwe ogen in een jongensachtig gezicht. Ik bezoek hem af en toe, eerst in de Van Mesdagkliniek in Groningen en de laatste jaren in het Kempehuis. We bellen geregeld en hij stuurt trouw een kaartje om mij gelukkig Nieuwjaar te wensen. Op het oog een vriendelijke man, maar volgens de deskundigen gevangene van zijn seksuele stoornis en blijvend gevaarlijk.
Optimistisch
Om het jaar moet de rechtbank Den Bosch beslissen over de verlenging van zijn tbs. Een half jaar geleden kreeg hij er weer twee jaar bij. Vandaag diende het hoger beroep bij de tbs-kamer van het Hof in Arnhem. Voor Theo, zijn raadsman Wim Anker en voor mijzelf heeft die zitting iets van een reünie. Jaar in, jaar uit. Theo blijft optimistisch over zijn toekomst. Zoals hij zelf zegt: 'Ik loop nu al weer bijna 25 jaar in de reel.'
In de loop der jaren is Anker stad en land afgeweest om een beschermde plek voor Theo te vinden waar hij meer tot zijn recht komt. Maar welke alternatieven de raadsman ook aandroeg, de rechters waren tot op heden onverbiddelijk. Voor het Hof zei Theo vandaag dat hij zich afgeschreven voelt, 'tot de dood erop volgt'. Maar opnieuw eiste de advocaat-generaal verlenging van twee jaar: 'Het risico op recidive is nog altijd onverminderd hoog.'
'Verkapt levenslang'
Anker vroeg om verlenging met een jaar. Dat geeft hem de tijd om de verhuizing van Theo te regelen naar een andere voorziening. Hij droeg zelfs twee gespecialiseerde instellingen aan die Theo wel willen hebben. Mooi om te zien: een topadvocaat die oprecht betrokken is bij zijn cliënt en niet zwicht voor het snelle geld.
Anker heeft in zijn 'stal' een groot aantal levenslang gestraften. En Theo. Die zit verreweg het langst van allemaal en heeft in de woorden van de advocaat-generaal ‘verkapt levenslang’. Als gevangene van zijn stoornis en van een onverbiddelijk systeem. In zijn laatste woord zei Theo: 'Geef mij een heel kleine kans om nog een leuke oude dag te hebben.' Het Hof doet over twee weken uitspraak.