Blog

Algemeen

Balkenende denkt nog dat het vanzelf goedkomt

door Administrator 19 nov 2007

PvdA heeft met tegenzin de eisen (geen Europees referendum, geen onderzoek naar Irak)  van het CDA geaccepteerd. Maar een wrokkige PvdA wil nu nergens meer aan toegeven. Gevolg: een heel ongelukkig kabinet

Syp Wynia

Het is deze week één jaar geleden dat er Kamerverkiezingen werden gehouden. Die verkiezingen boden niet veel andere mogelijkheden dan de huidige coalitie en dit vierde kabinet-Balkenende.

Na vier jaar met de VVD te hebben geregeerd, stapten de premier en zijn CDA over naar de PvdA. Die coalitie, met ook de ChristenUnie, kenmerkt zich door duur symboolbeleid, het achterwege laten van noodzakelijke ingrepen en door het vooruitschuiven van onafwendbare strijdpunten.

Rammelt
Premier Jan Peter Balkenende heeft zich lang buiten het zicht kunnen houden, maar de laatste weken komt zijn eigen positie toch echt in het geding. Balkenende laat zich graag zien op dagen als de Dag van het Respect, maar dat is natuurlijk niet het echte regeerwerk.

Zijn vierde kabinet rammelt en dat is niet meer weg te stoppen in een toernee van honderd dagen. Intussen doet de premier laconiek en wijt hij de crisisstemming aan ‘beelden’ en ‘gepimpte berichtgeving’. Die neiging heeft Balkenende vaker en tot dusver kwam hij ermee weg, omdat hij na de kabinetscrises van 2002 en 2006 werd gered door de kiezers.

Suggestie van leiderschap
Maar Balkenende kan het niet meer laten bij de suggestie van leiderschap. Hij zal leiderschap moeten laten zien. Hij hoopt alsmaar dat anderen knopen doorhakken, waarna hij kan laten zien dat er doorgepakt is.

Hij is de totale tegenpool van CDA-premier Ruud Lubbers, die de irritatiegrens opzocht door zich tot in detail met andere ministers te bemoeien. Lubbers ging misschien te ver. Maar Balkenende laat de zaken op hun beloop en pakt niet door. Daar zal hij niet eindeloos mee wegkomen.

Ongelukkig
Het vierde kabinet-Balkenende heeft het in zich een heel ongelukkig kabinet te worden, zoals alle kabinetten van christendemocraten en sociaal-democraten na de jaren vijftig ongelukkig waren. Balkenende wilde bij het aantreden van dit kabinet niet zoveel, hij wilde alleen een nieuw Europees referendum voorkomen, net als een onderzoek naar de Nederlandse betrokkenheid bij Irak.

De PvdA accepteerde die eisen, maar bleef wrokkig. Die wrok krijgt Balkenende nu alsnog getracteerd bij het ontslagrecht, de belastingen, Uruzgan en de lerarensalarissen. 

Hij zal het echt helemaal zelf moeten oplossen.

Bekijk ook de nieuwe Wynia's Week

Tags

zie ook

52 reacties

  • De gekozen toeschouwer.

  • het einde van de democratie (geen referendum etc etc), daar gaat Balkie de geschiedenis mee in.

  • ‘beelden’ en ‘gepimpte berichtgeving’: Dat klopt wel degelijk voor heel veel "nieuws", en vooral voor heel veel Haags nieuws. Voor mij, als eenvoudige toeschouwer, is het schier onmogelijk om uit nieuwsberichten op te maken of het hout snijdt danwel veel geblaat en weinig wol is. Uit de media kan ik niet opmaken of er een confrontatie in het kabinet is (Syp Wynia), of slechts het normale spel. Wie moet ik geloven?

  • @Ward,

    Juist een referendum betekent een einde aan de democratie zoals we die kennen.

  • Vanzelf komt er meestal noit iets goed. Inderdaad, de heer Balkenende gedraagt zich als een slapjanus. Hoe anders zien we in Frankrijk mer Sarkozy. Op RTL7 gistereavond in het nieuw dat er betogingen waren in Parijs tegen de staking. De opkomst was groot, alsook de steun aan Sarkozy. De betogers riepen positieve leuzen over Sarkozy als steun aan hem. Op het NOS journaal niets van dit alles te zien. Nee, het zou links Nederland toch eens kunnen schaden tezamen met de vakbonden. Nee, nee, dat kan niet. Balkenende doet niet anders. Misschien moet hij wat opleiding bij Sarko gaan volgen.