door
Administrator
10 nov 2007
De voortgaande uitbreiding van Europa is een aaneenrijging van ondoordachte stappen. Steeds mogen landen voortijdig lid. Maar terwijl in Brussel de champagneglazen klinken, moeten elders de scherven worden opgeruimd
Syp Wynia
Begin dit jaar werden Bulgarije en Roemenië lid van de Europese Unie, terwijl iedereen wist dat die landen – vooral vanwege de misdaad daar – nog niet aan de voorwaarden voldeden.
Inmiddels worden niet alleen zuidelijke Europese landen overspoeld met Bulgaren en vooral Roemenen, maar komen zij ook massaal naar Nederland.
De Polen komen en blijven
Eerder mochten de Polen lid worden en werd ons voorgehouden dat er nauwelijks Polen deze kant op zouden komen. Inmiddels zijn het er alleen in Nederland naar schatting al zo’n 150.000. Ook hun aantal blijft toenemen en met hen de maatschappelijke spanningen. De Tweede Kamer vraagt nota bene al inburgeringscursussen.
Net voor kerst vervalt voor de Oost-Europeanen – de Roemenen en de Bulgaren moeten nog even wachten – de laatste praktische drempel. Dan vervallen ook de paspoortcontroles aan bijvoorbeeld de Pools-Duitse grens.
Daarmee valt de laatste horde weg om nog enig zicht te houden op wie naar het westen reist. De buitengrenzen van West-Europa zijn verlegd naar Wit-Rusland en Oekraïne. Of het Schengen-systeem dat het allemaal in de gaten moet houden wel voldoet staat zeer te bezien.
Italië stuurt Roemenen terug
Maar deze week begon Italië dwars tegen alles Europese regels in Roemenen – zigeuners, meestal – terug te sturen. De publieke opinie in Italië heeft helemaal genoeg van de misdaadgolf waarmee de massale Roemeense immigratie gepaard gaat. In Nederland probeert staatssecretaris Nebahat Albayrak rechtsregels te vinden om criminele Oost-Europeanen terug te sturen.
Het is van een typisch Europese gekkigheid. In de week dat Italië de Europese wetsregels met voeten treedt door Oost-Europese EU-burgers het land uit te zetten, zet Europa net zo makkelijk weer een volgende ondoordachte stap door de laatste grenscontroles met Oost-Europa op te heffen.
Terwijl in Brussel de champagneglazen worden geheven kan in lidstaten als Nederland alweer begonnen worden met het oprapen van de scherven.