door
Administrator
30 apr 2007
Kleinste coalitiepartner doet verwoede pogingen zich te profileren. Misschien moet de ChristenUnie nog eens bestuderen hoe het haar voorganger D66 is vergaan
Arendo Joustra
Hoe lang houdt de coalitie het nog vol? Bij het CDA lijkt alles pais en vree.
Maar bij de PvdA wordt nog steeds vrolijk aan de stoelpoten van partijleider Wouter Bos gezaagd, zelfs door zijn eigen ministers, gezien de opmerking van Guusje ter Horst dat de leider van de PvdA beter in de Tweede Kamer kan zitten. Alsof Willem Drees, Joop den Uyl en Wim Kok als partijleiders hebben gefaald toen ze vanuit het kabinet de PvdA leidden.
Bij het CDA kijken ze bezorgd naar deze collectieve zelfkastijding bij de sociaal-democraten. Niet zozeer uit medelijden, maar uit eigenbelang, want een instabiele coalitiepartner kan leiden tot een instabiele coalitie en dus tot een voortijdig einde ervan.
Wat niet erg helpt, is dat de ChristenUnie, de kleinste coalitiepartner, heftige pogingen doet een eigen gezicht te bewaren. Om niet onder te sneeuwen, probeert de partij de aandacht te trekken met haar verzet tegen schaars geklede dames en met de bescherming van ambtenaren bij de burgerlijke stand die weigeren personen van gelijk geslacht te huwen. In de praktijk leverde dit nooit een probleem op, tot de ChristenUnie over de 'rechtszekerheid' van deze ambtenaren begon.
Ook houdt Calimero ChristenUnie vast, ondanks bezwaren van de PvdA, aan haar initiatiefwetsvoorstel om de beledigende ontkenning van de jodenvervolging en de massamoord van de Turken op de Armeniërs strafbaar te stellen. Belangrijk bezwaar tegen deze wet is dat de ChristenUnie burgers, onder wie Turkse immigranten, de mond snoert, het debat smoort en dus de overdracht van kennis stopt.
Profileren is een begrijpelijke wens van de kleinste coalitiepartner, maar misschien moet de ChristenUnie nog eens bestuderen hoe het haar voorganger D66 is vergaan.