door
Administrator
25 mei 2007
Probleemwijken heten nu aandachtswijken. Minister Vogelaar: niet de wijken zijn het probleem, het probleem is de voortdurende, zinloze immigratie uit arme landen
René van Rijckevorsel
Als het niet zo treurig zou zijn, zou je er om kunnen lachen. Minister Ella Vogelaar (PvdA) voor Wonen, Wijken en Integratie wil af van de 'probleemwijk'. Omdat bewoners zich niet in het woord probleemwijken zouden 'herkennen'. Het kabinet gaat zeker 400 miljoen euro investeren in veertig wijken om er 'prachtwijken' van te maken
Vogelaar heeft het voortaan bij voorkeur over 'aandachtswijken'.
Semantisch gegoochel natuurlijk. Van achterbuurt naar achterstandswijk, en nu via probleemwijk naar aandachtswijk! In regeringsdocumenten wordt overal over probleemwijken gesproken. Waarom nu die verandering? De PvdA is toch uitgebreid die 'wijken' in geweest de afgelopen jaren? Wordt het straks 'wijken met mogelijkheden'?
Als je een cynische reactie wilt geven, zou je kunnen zeggen: logisch dat de meeste bewoners van probleemwijken zich niet in de term herkennen; de meesten spreken ook geen Nederlands - en dat is nou juist een deel van het probleem.
Voortdurende immigratie
Zoals Elsevier deze week in het artikel 'Stop zinloze immigratie' opnieuw laat zien, is niet integratie het probleem, en zijn ook de wijken dat niet, maar wel de voortdurende immigratie van mensen uit arme landen die niets aan Nederland toe te voegen hebben, en die bij gebrek aan baan, opleiding en kennis van land en taal bij elkaar klitten in bepaalde wijken. Die buurten zijn door gedogen en niet-handhaven onveilig geworden.
Een opgeknapte prachtwijk maakt van zo'n kansloze immigrant echt niet meteen een geslaagde modelburger.
Eigenwaarde
Goed, als dit kabinet van zachte heelmeesters toch per se in de wijken wil investeren, is hier nog een tip. Waarom geeft Vogelaar de bewoners van haar aandachtswijken niet meteen een beetje eigenwaarde, door ze serieus te betrekken bij de revolutie van probleemwijk naar prachtwijk?
Geef de werkloze bewoners (tijd genoeg) kwasten, potten verf, bezems en graffiti-verwijderspul, en laat ze - verplicht, op straffe van korten op de uitkering - meewerken aan de renaissance van hun buurt.
De bewoners zullen zich beter thuisvoelen en onderling beter integreren, als ze een gezamenlijke bijdrage hebben geleverd aan die prachtwijk, niet alleen door te praten en te eisen, maar vooral door te doen. En als trotse bewoners zullen ze voortaan waken voor nieuwe verloedering.