door
Administrator
6 jun 2007
Het conflict in de VVD tussen fractieleider Mark Rutte en zijn uitdager Rita Verdonk is opnieuw nét niet tot uitbarsting gekomen. De veenbrand bij de liberalen duurt nu voort.
Eric Vrijsen
Hoe harder Rutte en Verdonk roepen dat er géén controverse is, hoe duidelijker zij de tweestrijd demonstreren. Verdonk zegt in HP/De Tijd dat Rutte niet de VVD-leider is in de stijl van Hans Wiegel en Frits Bolkestein. Onder druk van Rutte en de VVD-fractie trok zij gisteren die opmerking in.
Op het eerste gezicht komt Rutte daardoor als winnaar uit de strijd. Hij liet Verdonk in het stof bijten. Enkele maanden geleden eiste ze in het Haagse café Plein XIX het leiderschap op, maar ook toen moest ze meteen dimmen.
Door telkens het leiderschap van de via interne verkiezingen gekozen Rutte te tarten, maakt Verdonk zich in de partij niet populair. Ze schaadt het aanzien van de VVD. Wie wil straks nog stemmen op die kamikaze-partij?
Aan de andere kant versterkt zij op deze manier wél haar profiel als outsider. Zelf ziet ze zich graag als de politica die populair is in het land, maar die door het Haagse liberale establishment wordt uitgekotst.
Tegen die achtergrond zal zij binnenkort opnieuw een aanval doen op de positie van Rutte. Volgende week dient zich misschien weer een moment aan. Dan presenteert oud-minister Sybilla Dekker een rapport over de verkiezingsnederlaag.
Partijleider Rutte kon tot voor kort rekenen op ruime steun in de fractie. Nu de VVD aan een moeizame oppositie is begonnen, kalft zijn gezag echter af. Steeds meer VVD-kamerleden uiten voorzichtige kritiek op hun voorzitter, eenvoudig omdat hij alles nogal licht opneemt.
Rutte is een ontspannen jonge vent, terwijl een partij in een identiteitscrisis vooral een zwoegende en zwetende voortrekker wil zien. De vraag is niet zozeer of Rutte wel rechts genoeg is – zoals Verdonk het verwoordde. Het is vooral een kwestie van imago. Rutte is te joviaal.
Deze week verzwakte hij zijn positie nog eens verder door te onderhandelen met Verdonk. Een krachtdadig leider onderhandelt niet met mensen die aan zijn stoelpoten zagen.
Rutte lijkt teveel op zijn verre voorganger Hans Dijkstal en te weinig op Frits Bolkestein. Tot dusver kwam hij in de oppositie niet verder dan wat karikatuurtjes over een betuttelend kabinet. Hij heeft dringend behoefte aan een stootvast verhaal en aan robuuste gebarentaal.
Alleen indien het kabinet onder impuls van de PvdA een uitgesproken pro-allochtonenbeleid voert, de belastingen opjaagt en het overheidstekort oprekt, kan Rutte gaan scoren. En dan moet hij ook nog erg goed opletten dat Geert Wilders (PVV) hem niet de kaas van het brood eet.