door
Gerlof Leistra
24 jun 2007
Voor de lustmoord op de 12-jarige Suzanne uit Tweede Exloërmond is wat mij betreft maar één straf mogelijk: levenslang.
De dader, de 46-jarige Henk van Dijk, heeft met deze misdaad het recht op terugkeer in de samenleving verspeeld. Dat schreef ik in een eerdere weblog en dat vind ik nog steeds.
'Combi'
De officier van justitie eiste afgelopen vrijdag in Assen 30 jaar en tbs. In de praktijk komt dat in de buurt van levenslang, maar de ‘combi’ sluit terugkeer niet uit. De argumentatie van de officier valt te volgen: Van Dijk heeft geen uitgebreid strafblad en is volgens de gedragsdeskundigen van het Pieter Baan Centrum verminderd toerekeningsvatbaar.
Na het uitzitten van zijn straf en een behandeling in een tbs-kliniek zou hij nog een kans verdienen, aldus de officier.
Juist bij dat tbs-advies heb ik twijfels. Dat Van Dijk zwakbegaafd is en snel agressief wordt, geloof ik meteen. Maar kon hij die bewuste avond door zijn stoornis echt niet anders? Hij was wel zo ‘kalm’ om na de dubbele verkrachting twee keer over Suzanne heen te rijden en daarna naar huis te gaan.
In het geweldige boek A death in Belmont (2006) van de Amerikaanse schrijver Sebastian Junger – over de zaak van de Boston Strangler – kwam ik een prachtige theorie tegen: de ‘policeman at the elbow’ test van Mc Naughten. Zou de verdachte ook zo gehandeld hebben als er een politieman naast hem stond?
Was Van Dijk echt niet opgewassen tegen zijn stoornis of maakte hij ‘slim’ gebruik van de gelegenheid?
Ik ben benieuwd wat de rechters over twee weken zeggen.
En zouden ze in het Pieter Baan Centrum in Utrecht die theorie van Mc Naughten eigenlijk wel kennen?