Nederlandse studenten willen vooral zesjes halen, zo kwam onlangs in het nieuws.
Ik begrijp dat wel.
Diploma-uitreiking
Op de dag dat dit nieuws, gebaseerd op Europees onderzoek in tien landen, naar buiten kwam, zat ik in de kerk. ’s Middags voor een diploma-uitreiking op een mavo, ’s avonds voor het vwo.
Een lange zit die ik heb proberen te overleven door veel om me heen te kijken. Een eerste observatie was dat de mavo, althans in de grote stad waar ik was, voor 90 procent zwart en voor 10 procent blank is. Bij het vwo is het andersom.
’s Middags was de kerk halfleeg, ’s avonds barstensvol.
Glaasje
Mijn hypothese was dat allochtone ouders minder betrokken zijn bij de schoolprestaties van hun kinderen dan autochtone. Klopt, zei de mentor van de mavo met wie ik later een glaasje dronk.
Veel van die kinderen uit Turkse en Marokkaanse kring zouden veel hogere cijfers halen als ze in jullie gezin zouden opgroeien, waar boeken worden gelezen, waar dagelijks wordt geïnformeerd wat er op school is geleerd en waar kinderen toch hun bed uit worden getrokken als ze ’s ochtends een kater hebben.
Ze zei nog iets interessants.
Van alle leerlingen die vandaag voor de mavo zijn geslaagd, had 80 procent nooit het eindexamen gehaald als het schoolonderzoek er niet was geweest.
Met andere woorden, het niveau van de diploma’s is gedevalueerd door de komst van het schoolexamen naast het centrale landelijke examen. Het schoolexamen wordt massaal misbruikt om de cijfers van allochtone leerlingen op te poetsen, gaf ze ruiterlijk toe.
Zonnetje
Bij die diploma-uitreikingen zijn er regelmatig intermezzi. Dan wordt een leerling naar voren gehaald en in het zonnetje gezet. Zowel bij de mavo als bij het vwo werden tot mijn verbazing niet de leerlingen naar voren gehaald die de hoogste cijfers hadden gehaald maar de leerlingen die zo lief en aardig waren.
Oh, Mohammed is zo leuk in de groep. Hup, een boekenbon van vijftig euro!
Ach, Karima haalt altijd koffie voor me. Een retourtje Parijs!
Herkansing
Ik sprak de jongen die de hoogste cijfers van de mavo had. Een zeven en verder allemaal achten. Hij had zijn best gedaan want hij had eerst een zes en die via een herkansing in een zeven weten om te zetten. Het was een blanke jongen en hij werd niet in het zonnetje gezet.
’s Middags dacht ik: Dit is discriminatie. Als hij Ahmed had geheten, had hij wel een boekenbon gekregen. Maar ’s avonds op het vwo werd de leerling met de hoogste cijfers ook niet naar voren gehaald. Van hetzelfde laken een pak.
Oh, Pieter is zo sociaal, hup, een boekenbon.
Merel haalt altijd koffie voor me en mag dus naar Parijs.
Tja, is het dan gek dat je studenten krijgt die heel sociaal zijn en altijd koffie voor je halen maar die het niet interesseert of ze een zes dan wel een acht halen?