Volgens Al Gore is er momenteel een goed geregisseerde propagandacampagne aan de gang om het publiek op het verkeerde been te zetten ten aanzien van het klimaatvraagstuk.
De ‘vervuilende’ industrie – sorry, ik blijf het absurd vinden om het woord vervuiling te gebruiken voor een gas dat wij met elke teug uitademen – zou grof geld betalen om klimaatleugens te verspreiden. Voor elk artikel dat aan de klimaatconsensus tornt, zou 10.000 dollar worden betaald.
Propagandacampagne
Ook het Amerikaanse Newsweek komt deze week met een vergelijkbare beschuldiging – je zou bijna denken dat er sprake is van een goed geregisseerde propagandacampagne. Het artikel draagt de kop ‘The truth about denial’.
Proef die kop. Laat hem over de tong rollen als een goed glas Chiroubles. Wat er wel staat: ‘truth’ en ‘denial’, waarheid en ontkenning. Wat er niet staat: waarover het gaat, het klimaat.
En waar het begrip denial aan refereert: aan de neofascisten die ontkennen dat er zes miljoen joden zijn vergast, ook wel bekend als holocaust-deniers.
Subsidies
Er schijnen bedrijven en instellingen te zijn die subsidies geven aan wetenschapsmensen die met een ander geluid komen over de klimaatverandering.
Newsweek baseert zich bovenal op de Amerikaanse sociologe – Naomi Oreskes, ik heb twee keer een lezing van haar mogen bijwonen - die heeft ‘ontdekt’ dat 'naysayers' die thans betrokken zijn bij de zogeheten campagne tegen het broeikaseffect eerder betrokken waren bij de campagne tegen het bewijs dat roken slecht is voor de gezondheid.
Het zou me niets verbazen als Gore ook refereert aan Oreskes. Want eerder haalde hij onderzoek van haar aan dat zou bewijzen dat er in de wetenschappelijke literatuur een enorme concensus is over het klimaatvraagstuk. In zijn boek trekt Gore ook de van haar afkomstige vergelijking tussen het ‘ontkennen’ van het versterkte broeikaseffect en het ‘ontkennen’ van de relatie tussen roken en longkanker.
Smerig
Wat een smerig gedoe.
Newsweek richt zijn pijlen deels op de Amerikaanse broeikas-scepticus Fred Singer. Ik ken Singer al een aantal jaren. Het is een wetenschapper met een staat van dienst. Hij heeft ooit het Amerikaanse weersatellietenprogramma geleid, is thans gepensioneerd en stuurt vanuit een kamertje in Washington persberichten en e-mails de wereld rond waarin hij op basis van argumenten en wetenschappelijke studies zijn twijfel uitspreekt ten aanzien van de rol die het versterkte broeikaseffect speelt in de opwarming van het klimaat. Dat doet hij goed want hij heeft bijvoorbeeld Michael Crichton geïnspireerd tot het schrijven van zijn boek State of Fear, zo hoorde ik van Crichton zelf.
Het zou me niet verbazen als Singer wel eens een bedrag heeft gekregen van de olie-industrie. Misschien zelfs wel van Exxon-Mobil, het bedrijf dat er van wordt verdacht om de anti-broeikascampagne te financieren. So what?
Zon
Financiering van klimaatonderzoek is wel vaker biased. Vrijwel alle subsidie gaat naar onderzoek dat zich richt op de gevolgen van klimaatverandering, zo heeft de wereldvermaarde glacioloog Hans Oerlemans eens gezegd in HP De Tijd. Als je bij financier NWO op de deur klopt om de oorzaken van klimaatverandering – is het de mens of de zon? – te onderzoeken, wordt er niet eens opengedaan.
Fred Singer stelt serieuze problemen aan de orde. Om af en toe een congres te bezoeken en een secretaresse te betalen, moet hij zijn hand op houden. De tijd ligt al een paar eeuwen achter ons dat wetenschapsbeoefening voorbehouden was aan schatrijke burgers die hun nieuwsgierigheid uit eigen zak konden bekostigen.
Het is zo laag bij de gronds om iemand kapot te maken door te zeggen dat hij of zij geld van die en die heeft ontvangen. Dat heeft NRC Handelsblad geflikt bij Frits Böttcher – laten we zeggen, de Nederlandse Fred Singer.
Böttcher is een buitengewoon respectabele emeritus-hoogleraar fysische chemie in Leiden, voormalig adviseur van de Nederlandse regering en de Oeso, adviseur van Shell, mede-oprichter van de Club van Rome, die na zijn pensionering twijfels kreeg of de broeikastheorie wel klopte. Sliep uit, hij krijgt geld van de Bovag (of de Rai, daar wil ik van af zijn), schreef mijn collega Karel Knip vervolgens in NRC Handelsblad.
Gordel
Onder de gordel maar effectief. De opmerking had tot gevolg dat Böttcher besloot dat hij zich beter met andere onderwerpen kon bezig houden.
Die strategie wordt nu dus ook gevolgd bij Singer. Foei, die heeft zich ook uitgelaten tegen de veronderstelde risico’s van passief roken. Hallo, dat pleit juist voor hem! De bewijzen dat actief roken schadelijk is voor de gezondheid zijn keihard, de bewijzen dat meeroken dat ook is, zijn boterzacht.
Even wat feiten op een rij.
1. De vraag waardoor de huidige opwarming wordt veroorzaakt, is een van de grootste wetenschappelijke vraagstukken aller tijden. Het feit dat sommigen onder wie het IPCC en Al Gore roepen dat er al lang antwoord op die vraag is, doet daar niets aan af.
2. Zowel klimaatsceptici als officiële klimatologen krijgen het geld voor hun onderzoek dan wel hun publicaties van groepen, die wellicht bedoelingen hebben met die steun.
3. Debat is een goede zaak. De maatschappij is nog nooit slechter geworden van een felle discussie, zolang als het om argumenten gaat.
4. De opvatting dat het bij de strijd tussen de industrie en de milieubeweging gaat om een gevecht tussen David en Goliath is in zoverre achterhaald dat de kleine pr-afdelingen van de industrie niet zijn opgewassen tegen het geweld van pr-multinationals als Greenpeace (en hun fellow-travelers zoals Oreskes en Gore).
Was het maar waar, dat er een grote beloning staat op het ingaan tegen de broeikashysterie. Waarde pr-officials van de tabaksindustrie, klimaatvervuilers en andere potentiële omkopers, mijn goot lekt en ik ben nu al twee jaar niet op vakantie geweest naar Toscane!
Als het klopt dat elk artikel dat tegen de broeikasconsensus ingaat, tienduizend dollar oplevert, kan ik nu gaan rentenieren. Waar kan ik dat geld innen, Al?