door
Gerlof Leistra
27 aug 2007
Schokkend maar waar: jaarlijks laat de politie tientallen kinderpornodossiers liggen en blijven veel verdachten daardoor ongestraft. In het AD slaat chef Chris Groeneveld van het team Kinderpornobestrijding van het Korps Landelijke Politiediensten vandaag alarm.
Zijn team stuurt jaarlijks enkele honderden dossiers met namen van verdachten door naar de 25 regiokorpsen. Dat is volgens hem een selectie uit duizenden meldingen en betreft ‘de meest ernstige zaken’. Het is wel heel wrang dat een deel daarvan dan ongestraft blijft.
Volgens de Rotterdamse korpschef Aad Meijboom, voorzitter van de Raad van Hoofdcommissarissen, hebben de korpsen onvoldoende rechercheurs om alle zaken aan te pakken.
Zou het? Dan moet hij zich sterk maken voor uitbreiding van de capaciteit. Maar gelukkig: de korpschef belooft beterschap! Het lijkt een loze belofte. Op papier heeft de bestrijding van kinderporno prioriteit. In de praktijk jagen rechercheteams liever achter drugsbaronnen en mensenhandelaars aan. Dat is het echte werk!
Ingewikkeld
Onderzoek naar kinderporno is ingewikkeld. De producenten zitten veelal in landen die weigeren samen te werken met de Nederlandse Justitie. Ook om die reden is de animo bij de politiekorpsen niet groot. Die willen scoren.
Het is een illusie dat de politie kinderporno ooit kan uitroeien. Zolang er een markt voor is, wordt er geproduceerd. Maar het is onacceptabel dat verdachten in concrete zaken zich niet hoeven te verantwoorden.
Om zijn betoog kracht bij te zetten, zou Groeneveld een zaak moeten onthullen die is blijven liggen.
Reken maar dat de Tweede Kamer dan in actie komt. Nu blijven het woorden in een krant. Pas als zo’n zaak een gezicht krijgt, kan iedereen zich ervan overtuigen, waarom de politie in actie moet komen.