door
Administrator
9 aug 2007
Plaatselijke politici en ambtenaren reizen voortdurend op kosten van de gemeenschap naar Suriname en de Antillen, maar vooral naar Marokko. Zoals een Amsterdamse deelraadsburgemeester. Laat die man zijn vakantie zelf betalen!
Syp Wynia
Robin de Bood, de PvdA-deelraadsvoorzitter van de Amsterdamse wijk Geuzenveld-Slotermeer is net terug van een weekje in de Marokkaanse kuststad Asilah. Op kosten van het stadsdeel ging hij samen met een ambtenaar naar eigen zeggen 'de banden aanhalen'.
In oktober gaat hij weer, dan met zijn twee wethouders. De Bood heeft alvast gezien hoe 'relaxed jong en oud met elkaar op straat omgaan' en denkt dat zijn stadsdeel daar nog wat aan kan hebben.
Ontwikkelingshulp
Het is een aanhoudend fenomeen. Gemeentebestuurders van Antillianen-gemeenten reizen massaal af naar de Antillen, zogenaamd om er achter te komen hoe ze de lastige Antillianen in eigen gemeente beter kunnen begrijpen.
De gemeente Amsterdam doet aan ontwikkelingshulp in Suriname, reden voor hele groepen ambtenaren èn de vorige wethouder Hannah Belliot om voortdurend op gemeentekosten naar dat land af te reizen. Niet alleen omdat het goed is voor Suriname, zo wordt beweerd, maar ook omdat het goed is voor de motivatie van de betrokken ambtenaren.
Mislukt project
Maar Marokko is kennelijk wel een heel aantrekkelijk oord. Het Rotterdamse Riagg reist er zijn patiënten achterna. Jonge straatschuimers worden er heen gestuurd om zichzelf te herontdekken. Ambtenaren en stadspolitici doen er inspiratie op. Altijd op kosten van de belastingbetaler, de gemeente of de deelgemeente.
Een paar jaar geleden gaf de gemeente Amsterdam nog een paar miljoen aan een vervolgens totaal mislukt project waarbij werkloze Marokkanen uit Amsterdam huizen zouden bouwen voor Marokkanen. Amsterdamse ambtenaren reisden af en aan toe om te zien op het voorspelbare debacle.
Zakkenvullen
Het gevalletje-De Bood valt extra op, omdat hij een van de Amsterdamse deelraadbestuurders is die met een absolute PvdA-meerderheid regeert en zich dus almachtig en onkwetsbaar kan wanen. Een groot deel van zijn stemmen kreeg hij van de talrijke Marokkanen in zijn wijk.
Zo bezien reist De Bood dus op kosten van de belastingbetaler zijn vakantiehoudende kiezers na. Alleen valt te betwijfelen of die wel zo massaal in Asilah zitten. Asilah staat namelijk bekend om zijn historische fortificaties en de locatie aan zee – niet omdat er zoveel Amsterdamse Berber-Marokkanen vandaan komen.
Zelfs de Marokkanen in Geuzenveld-Slotermeer zouden zich dus bekocht moeten voelen met hun zakkenvullende stadsdeelvoorzitter. De Bood heeft niets in Asilah te zoeken, nu niet en in oktober evenmin. Laat hij zijn eigen vakantie betalen.