door
Administrator
27 sep 2007
Balkenende zal niet tot het uiterste gaan om het ontslagrecht in te perken. Ook de hardwerkende CDA-stemmer zit niet op een soepeler ontslagrecht te wachten
Syp Wynia
Volgende week zaterdag houdt het PvdA congres. De emoties kunnen daar hoog oplopen, nu de PvdA-ministers en vervolgens de meerderheid van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer de verkiezingsbelofte om een referendum te houden over het nieuwe Europese verdrag hebben ingeslikt.
Tegen die achtergrond is het goed verklaarbaar dat PvdA’ers veel rumoer maken over het plan van minister Piet Hein Donner om de ontslagbescherming in te perken.
Politieke ruilactie
Het lijkt te cynisch voor woorden, maar getuige een uitgelekte e-mail van PvdA’er Diederik Samsom en uitlatingen van vice-fractievoorzitter Mariëtte Hamer is de PvdA van mening dat binnen de coalitie het EU-referendum is ingeleverd om de ontslagbescherming te kunnen houden. Of de PvdA met dat soort politieke ruilacties het vertrouwen van de kiezers weet te herwinnen, is overigens buitengewoon twijfelachtig.
Er hangt hoe dan ook een crisissfeer rond dit thema. Zo heftig als de werkgeverslobby al jaren pleit voor versoepeling van het ontslagrecht, zo heftig zijn de vakcentrales tegen. Donner zit goeddeels op de lijn van de werkgevers, die bij ontslag afwillen van de gang naar de kantonrechter. De PvdA – opgejaagd door de SP – en ook de ChristenUnie delen de bezwaren van de vakbeweging.
Liefde
Maar het is de vraag of Donner wel volledig wordt gesteund door zijn eigen CDA. Het CDA wilde de zaak aanvankelijk overlaten aan werkgevers en werknemers en nam pas in laatste instantie de versoepeling van het ontslagrecht op in het verkiezingsprogramma. Heel diep zit de liefde voor het soepeler ontslagrecht niet bij de christendemocraten.
Het laat zich daarom aardig voorspellen hoe het verder zal gaan. CDA-leider Jan Peter Balkenende stapte met slechts twee harde voorwaarden zijn vierde kabinet in: geen onderzoek naar de Nederlandse ‘politieke’ betrokkenheid bij de Amerikaans-Britse actie in Irak én niet opnieuw een referendum over een Europees verdrag. In beide gevallen slaagde hij er in de PvdA door de pomp te jagen, ook al moest hij in ruil daarvoor een wel heel links inkomens- en begrotingsbeleid toestaan aan de PvdA.
Welles of nietes
Zowel bij ‘Irak’ als bij het referendum was het een eenduidige zaak: welles of nietes. Beide voor hem persoonlijk vitale zaken haalde Balkenende binnen. Maar bij het ontslagrecht liggen de zaken diffuser. Daar kan het nog op een compromis uitdraaien, al zal de ‘preventieve ontslagtoets’ zeker moeten blijven, als Balkenende niet ook zijn vierde kabinet vroegtijdig wil zien stranden.
Balkenende zal, net als eerder Wouter Bos met het referendum deed, bij het ontslagrecht door de pomp gaan. Al was het maar omdat behalve de hardwerkende CDA-ondernemers geen hardwerkende CDA-stemmer er een traan om zal laten als de ontslagbescherming goeddeels intact blijft.
En ook omdat de coalitie binnenkort nog een struikelblok tegenkomt: het omstreden verlengen van de militaire missie in Afghanistan.