door
Robbert de Witt
6 okt 2008
Europese regeringsleiders moeten ophouden met smalen over de Verenigde Staten en de Europese aanpak van de crisis beter coördineren
De wereld verkeert in crisis en de Europese regeringsleiders maken ruzie. De Britten zijn boos op Ierland en Duitsland. Yves Leterme, de premier van België, is boos op Wouter Bos, PvdA-minister van Financiën. Duitsland en Frankrijk kibbelen. Vertrouwenwekkend is het allemaal niet.
Europese leiders keurden de afgelopen weken gretig het Amerikaanse vrijemarktmodel af (Nicolas Sarkozy, president van Frankrijk), maanden de Amerikanen tot haast bij de aanpak van de financiële crisis (de Europese Commissie) en kondigden het einde aan van Amerika als financiële supermacht (Peer Steinbrück, minister van Financiën van Duitsland).
Spaargeld
Maar nu Europa zelf geconfronteerd wordt met omvallende banken, blijkt het niet eens in staat zijn eigen acties te coördineren.
Zo probeerden regeringsleiders het vorige week eens te worden over een gezamenlijke garantie van spaargeld. Dit naar aanleiding van Ierland dat besloot alle spaartegoeden bij Ierse banken te garanderen. Die actie kan ervoor zorgen dat veel Britten hun spaargeld van Britse banken afhalen en naar Ierse banken brengen. Dat was dus niet de bedoeling.
Toch besloot Angela Merkel, bondskanselier van Duitsland en aanvankelijk kritisch op de Ieren, gisteravond pardoes alle Duitse spaartegoeden te garanderen. De Britten zijn woedend.
Paniekerig
Ook knullig: Bos vertelde vorige week aan iedereen die het horen wilde dat de Nederlandse staat met ABN AMRO ‘het gezonde deel van Fortis’ had gekocht. Daarmee ondermijnde hij het vertrouwen in de Belgische tak van Fortis. Premier Leterme boos, en terecht.
Vertrouwen is essentieel in het op de been houden van de financiële sector. Vertrouwen in banken, in de veiligheid van spaargeld en vertrouwen in het crisismanagement van regeringen. Europese leiders reageren paniekerig.
Neem zo’n actie als die van Merkel. Als gewone burger denk je: dan moet het met het Duitse bankwezen wel heel erg gesteld zijn, anders doet Merkel dat niet. Toch?