Er komt dus een reeks internationale toppen over de verdere aanpak van de financiële crisis en hervorming van het financiële systeem. Leiders van de belangrijkste industrielanden plus Rusland (de G8), maar ook China en India treffen elkaar eind november in Amerika.
Andere naties hebben het nakijken. Opmerkelijk dat de wereld geen organisatie heeft voor toezicht op de mondiale financiële huishouding. Het Internationaal Monetair Fonds of de Wereldbank voldoen kennelijk niet.
Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de Verenigde Naties (VN), voelde de lacune goed aan en bood aan de eerste conferentie in het gebouw van de VN in New York te houden.
Groeiende zorgen
Terwijl gezocht wordt naar een nieuw effectief toezichtsysteem, moet de schoorsteen wel roken.
En daarover groeien de zorgen. De autoverkoop stort al in. Tegelijk moeten de autofabrikanten dure investeringen doen om de uitstoot van CO2 te verminderen. Daar moet de overheid aan bijdragen, vindt de industrie.
De Franse president Nicolas Sarkozy begrijpt die roep.
Inmiddels rolt het geld al. De Amerikanen hebben 25 miljard dollar uitgetrokken voor leningen aan fabrikanten. De Franse overheid fourneerde 400 miljoen euro en de Duitse producenten houden hun hand reeds op.
De Italiaanse autofabrikanten werden bediend door premier Silvio Berlusconi hoogstpersoonlijk. ‘Staatssteun was ooit een zonde, maar nu essentieel,’ vindt hij.
Afschuw
Sarkozy heeft al een visioen van een gemeenschappelijke economische politiek in de Europese Unie. Daarmee bedoelt hij dat er een gecoördineerd beleid van staatssteun moet komen.
De autoindustrie zou de eerste zijn, maar Sarkozy is niet te stuiten en hij vindt dat ook andere industrietakken ervoor in aanmerking moeten komen.
Nederlandse economen toonden in De Telegraaf hun afschuw. Sweder van Wijnbergen signaleert machogedrag van de politieke leiders. ‘Ze hebben daadkracht getoond en iets goeds gedaan, maar ze kunnen niet meer stoppen. Dat zie je vaker na crisis.’
Kritisch?
Intussen keurt Neelie Kroes, Europees commissaris Mededinging, de ene na de andere kapitaalinjectie goed. Doorgaans is ze zeer kritisch op concurrentievervalsende staatssteun, maar nu meldt ze telkens trots dat ze de plannen binnen 24 uur heeft beoordeeld op hun mogelijke strijdigheid met de regels.
Zou ze in deze tijd werkelijk reddingsplannen kunnen afkeuren?