door
Eric Vrijsen
13 nov 2008
Ahmed Aboutaleb
Een PvdA-douceurtje op staatskosten? Natuurlijk houden bewindslieden rekening met partijprofiel. Maar je moet het er nooit te dik op leggen. Je moet de maatregelen zelf hun werk laten doen
‘Een spectaculaire, unieke en landelijke PvdA-actie,’ schreven de drie socialisten.
Zeg dat wel!
Of de PvdA-raadsleden en wethouders toch maar vooral het partijstempel wilden zetten op de 50 euro die vlak voor Kerst op de rekening van de minima wordt gestort.
Propaganda
Het stond onomwonden in een PvdA-mail, ondertekend door de Tweede Kamerleden Hans Spekman en Paul Tang én door staatssecretaris Ahmed Aboutaleb (Sociale Zaken).
Dat Kamerleden propaganda bedrijven is tot daar aan toe. Maar de handtekening van Aboutaleb is schandalig. Bewindslieden moeten het algemeen belang behartigen. Ze zitten er niet om hun partij te promoten.
Althans, zo is de theorie. Iedereen voelt aan dat in het achterhoofd van elke minister of staatssecretaris ook een permanente verkiezingscampagne woedt. Natuurlijk houden ze rekening met het partijprofiel.
Grijze muizen
Maar je moet het er als bestuurder nooit te dik opleggen. Je moet de maatregelen zelf hun werk laten doen.
De AOW was niet alleen aan de PvdA te danken, maar generaties Nederlanders hadden het altijd over ‘trekken van Drees’. En dat was positief bedoeld voor de sociaal-democratische premier uit de jaren vijftig.
Twintig jaar later ging de gepolariseerde PvdA zonodig tot het gaatje. In stadsvernieuwingsprojecten richtten PvdA-wethouders en bevriende sociaal werkers altijd buurtcomité’s op, waar de mensen te horen kregen dat ze hun opgeknapte huizen te danken hadden aan de rode partij.
Later sloeg de doctorandussenplaag in de PvdA toe en verslapte die traditie. Zodra ze in een regentenfunctie kwamen, veranderden PvdA’ers in grijze muizen.
Douceurtjes
De kabinetten-Kok in de jaren negentig hadden wel weer de gewoonte om vlak voor de verkiezingen een paar douceurtjes te lanceren. Ook CDA-premier Jan Peter Balkenende flikte dat kunstje wel eens. Enkele maanden voor de verkiezingen van 2006 presenteerde hij nog een feestbegroting.
Kortom, kiezers plezieren is een kwestie van democratie. Maar je moet het altijd wijselijk verkopen als beleid dat gunstig is voor land en economie.
Euforie
Hoe konden Aboutaleb, Spekman en Tang dan zó stom zijn om te mailen over hun PvdA-campagne op staatskosten? Drie verklaringen:
1) Door de euforie van de afgelopen weken, waarin de PvdA het weer goed doet in de peilingen.
2) Het is de leegte in de partij. CDA’ers zouden zo’n bericht via het interne telefooncircuit op zondagmiddag verspreiden. Dat is veel minder navolgbaar. Bij de PvdA hebben ze zo’n informeel circuit niet. Daar kennen ze elkaar kennelijk alleen vanuit een elektronisch adresboek.
3) Het is de verwrongen visie van PvdA-bestuurders. Zoals SP-leider Agnes Kant opmerkte: ‘Ze zijn niet bezig de mensen te helpen; ze zitten er om hun partij te bevoordelen.’