door
Paul Lieben
18 dec 2008
In maart 2007 agendeerde ik de kwestie van de Turkse dienstplicht voor Turks-Nederlandse mannen. In blogs op deze website en in artikelen in Volkskrant, Trouw, Parool en het Reformatorisch Dagblad stelde ik aan de orde dat deze de integratie belemmert.
En dan ging het nationalistische Turkije ons bij monde van de Turkse president Ahmet Necdet Sezer ook nog even waarschuwen dat Nederland de Turken hier goed moet behandelen. Maar ze ondertussen wel even 5.500 euro uit de zak kloppen (afpersen), soms afgekocht door hun Nederlandse werkgevers. Je moet maar durven. Tja, met zo’n moederland heb je wel een nieuw vaderland nodig.
Gesnurk
Vreemd genoeg stelde links - de PvdA - de kwestie aan de orde. De VVD lag te maffen, ik heb de stukken nog persoonlijk in handen gedrukt, maar hoorde slechts gesnurk.
Maar blindlinks, in de persoon van Ella Vogelaar, stelde op basis van een vreemd onderzoekje (je kunt in Nederland altijd wel een onderzoeker vinden die jouw mening ‘wetenschappelijk’ wil valideren) vast dat er géén sprake was van een probleem.
Drijfzand
Bovendien toonde ik later middels een interviewtje met de multiculti-troelala-minister aan dat zij de feiten omtrent het automatisch verkrijgen van de Turkse nationaliteit door Turken hier te lande, niet kende. En dat haar mening dus op drijfzand was gebaseerd.
Je kunt het gratuit noemen, zoals Syp Wynia, maar ik vind het al winst dat de nieuwe Integratieminister Eberhard van der Laan (PvdA) niet liegt dat het gedrukt staat over de dienstplicht en integratie van Turken in Nederland.
Ik vind het ook winst dat Turkse Nederlanders zelf gaan nadenken over hun rol in dit land en zich niet meer (althans niet allemaal) klakkeloos alle onzin van de Turkse staat laten aanleunen. Voorts vind ik het winst dat nu wordt ingezien dat een dubbele nationaliteit wel degelijk nadelige consequenties kan hebben.
Niet vrijgevig
Ik wil afsluiten met een quote van het sympathieke CDA-Kamerlid Coskun Çörüz, die ik enige tijd geleden sprak (binnenkort een verslag). 'Het mooiste cadeau,' zo zei hij, 'wat de Turkse overheid aan Turkse Nederlanders kan geven, is vrijstelling van de Turkse dienstplicht.'
Dat schikt, het is bijna Kerstmis en we hebben al lang niet gehoord van de Turkse ambassadeur hier. Maar ja, Turkije is niet zo vrijgevig met cadeautjes (vrijstelling van diensplicht) als Nederland (verstrekken Nederlandse nationaliteit), vrees ik.
Lees ook het Elsevier-commentaar Van der Laan gratuit over Turkse dienstplicht