door
Robbert de Witt
10 mrt 2008
Minister Ter Horst kan weinig uitrichten tegen de losgeslagen politievakbonden die elkaar proberen af te troeven in 'actiebereidheid'. Een nieuwe toponderhandelaar is nodig
Gerlof Leistra
De ronduit halsstarrige houding van de politiebonden tijdens de cao-onderhandelingen noemt minister Guusje ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken terecht onbegrijpelijk.
Afgelopen weekeinde wezen de bonden een nieuw, nog beter, ‘eindbod’ van de minister domweg af na dertien uur onderhandelen. Dinsdag gaan stakende agenten de ochtendspits verstoren. En dat is nog maar het begin.
Economische schade
De onderhandelaars van de vier politiebonden hebben hun achterban al lang niet meer in de hand. Met hun harde acties verspelen de stakende agenten het laatste restje krediet bij de bevolking.
Naast overlast veroorzaken ze grote economische schade voor onschuldige burgers en brengen door hun gedrag het verkeer in gevaar.
Flater
Gelukkig heeft de minister de agenten al verboden om bij hun acties misbruik te maken van politiemiddelen. ‘Blokrijden’ met politiewagens – ‘Waren ze maar zo creatief in hun werk!' verzuchtte een commissaris tegenover Elsevier - is dus niet toegestaan. Maar desnoods gaan ze op de fiets of lopend.
‘Bruggenbouwer’ Doekle Terpstra (CDA), die eerder beweerde dat hij de strijdende partijen naar een akkoord had geleid, houdt zich sindsdien wijselijk schuil. Wat een ongelooflijke flater!
Maar ook de onderhandelaars van de bonden treft blaam. Maandenlang konden ze het niet eens worden over hun eisenpakket. Nu proberen ze elkaar af te troeven in ‘actiebereidheid’.
Zwaargewicht
De minister heeft met haar voortdurende aanpassingen van het ‘eindbod’ haar uiterste best gedaan. Nu moeten ook de stakers over de brug komen. Wie die brug naar de losgeslagen achterban weet te slaan, is een toponderhandelaar.
Dat was Doekle Terpstra duidelijk niet. Tijd voor een echte zwaargewicht.