door
Syp Wynia
6 mrt 2008
Het stuurloze vierde kabinet-Balkenende breekt het weinige dat het onderneemt ook nog eens bij de handen af. Het dreigen verloren jaren te worden. Kan iemand de patiënt uit zijn lijden verlossen?
Syp Wynia
Het vierde kabinet-Balkenende is een ongelukkig kabinet. Het werd een jaar geleden bijeen gesmeed onder het motto ‘Samen werken, Samen leven’, maar het samen regeren blijkt al moeilijk genoeg. Al bij de formatie bleek dat het CDA er vooral op uit was te voorkomen wat de PvdA wilde en dat de PvdA vooral wilde tegenhouden wat het CDA wilde.
Afbreken
De uitkomst is dan voorspelbaar: er gebeurt niets. Dat tekent zich nu steeds sterker af. Het regeerakkoord pakte de fundamentele problemen van Nederland al niet aan, of maakte die erger.
Inmiddels lijkt ook nog eens alles waar CDA, PvdA en ChristenUnie het dan wel over eens zijn het kabinet bij de handen af te breken. De gratis schoolboeken stuiten op principiële, praktische en juridische problemen. De Bosbelasting, de belasting voor wat rijkere AOW’ers, blijkt onmogelijk te organiseren. Het kabinet blijkt niet in staat een deal te sluiten met de politie, die nu zelf dreigt een gevaar voor de openbare orde te worden.
Het ontslagrecht is een permanente bron van conflict. De extra kinderopvang blijkt veel duurder uit te pakken. De omstreden vliegtaks lijkt de stranden bij de rechter. Ministers ruziën over de toekomstige bouw van kerncentrales. De stapeling van de problemen bij de Belastingdienst is dan wel deels een erfenis, maar het management van de rampen daar is bepaald niet vuurvast. Geen wonder dat premier Jan Peter Balkenende (CDA) de Wilders-film aangrijpt om nog wat staatsmanschap uit te stralen.
Zorgen over Bos
Bij Balkenendes CDA maakt men zich ook nog eens terechte zorgen over de instabiliteit bij coalitiegenoot PvdA. Ook bij het CDA ziet men dat Wouter Bos’ leiderschap in eigen gelederen helemaal niet vaststaat. Zijn partij wordt mede gestuurd door linkse belangengroepen, waar Bos weinig mee heeft. In een opwelling van daadkracht eist Bos ‘polarisatie’ in zaken rond immigratie en islam, terwijl zijn eigen PvdA-minister Ella Vogelaar het bestrijden van polarisatie tot haar speerpunt heeft gemaakt. Waarop Vogelaar Bos negeert en voortgaat met pappen en nathouden, theedrinken en pamperen.
Het dreigen weer eens verloren jaren te worden. Nederland mist de kans om een dynamische voorhoede binnen Europa te vormen. De lusteloosheid regeert. Nederland dreigt onder leiding van dit stuurloze kabinet een stuurloos land te worden. Je zou wensen dat het vierde kabinet-Balkenende tijdig uit zijn lijden wordt verlost.