Blog

Algemeen

Albayrak is veel te tevreden met zichzelf

door Syp Wynia 15 mei 2008

Staatssecretaris Albayrak juicht veel te vroeg dat de kleine 27.000 afgewezen asielzoekers die ze toch toelaat, niet tot een stroom nieuwe asielzoekers leidt. Mogelijk is die toestroom al begonnen en anders komt die alsnog

Syp Wynia

PvdA-staatssecretaris Nebahat Albayrak is nogal tevreden met zichzelf. Ruim een jaar na haar aantreden heeft ze 26.800 asielzoekers die langer dan zeven jaar geleden hun aanvraag hadden ingediend maar niet mochten blijven, alsnog een verblijfsvergunning voor Nederland gegeven.

Dat waren er ongeveer evenveel als ze eerder dacht en minder dan politici als Rita Verdonk veronderstelden.

Aanzuigende werking
Maar daar houdt het ‘succes’ van Albayrak wel op. Zo zegt Albayrak dat van een ‘aanzuigende werking’ op nieuwe asielzoekers niets is gebleken, waarmee ze suggereert dat die aanzuigende werking er ook niet is. Dat is echter onzin.

Ieder ‘generaal pardon’ trekt nieuwe asielzoekers aan. Als Spanje 800.000 illegalen een vergunning geeft, zoals de afgelopen jaren is gebeurd, leidt dat meteen tot een stroom Afrikanen die per boot proberen de Canarische eilanden te bereiken.

Dat Nederland zorgde voor een comfortabele opvang, huisvesting, veel zicht op een verblijfsvergunning en relatief royale uitkeringen zorgde er in de jaren negentig voor dat er verhoudingsgewijs veel meer asielzoekers naar Nederland kwamen dan naar elders in Europa . Van een land dat nu een pardon uitdeelt, wordt terecht aangenomen dat het daar wel niet bij zal blijven. De plotse aanmelding van 800 Chinezen die dachten dat de aanstaande koning Willem-Alexander hen wel zou toelaten, past in dat beeld.

Familieleden
Er kwamen de afgelopen jaren wel minder asielzoekers naar Nederland, maar dat was doordat de stroom naar heel Europa halveerde. Het afgelopen jaar daalde de stroom naar België en Duitsland harder dan die naar Nederland. Hoe zou dat nou komen?

Bovendien trekken gelegaliseerde asielzoekers niet alleen familieleden aan, maar zorgt de vorming van een etnische gemeenschap – en daar draagt het ‘pardon’ aan bij – per definitie voor een blijvende, na-ijlende toestroom.

Waar Somaliërs zijn toegelaten, om een voorbeeld te noemen, gaan ook andere Somaliërs heen om hun geluk te beproeven.

Uitgezet
Er zijn andere redenen waarom Albayrak weinig reden heeft om zich op de borst te kloppen. Ze wees ook een kleine 6.000 aanvragen af, omdat de betrokkenen niet voldeden aan de voorwaarden omdat ze bijvoorbeeld crimineel waren of verdacht worden van oorlogsmisdaden.

Maar van die 6.000 heeft ze er nog maar 180 uitgezet. Dat is onverteerbaar weinig.

Tags

zie ook

27 reacties

  • "Maar van die 6.000 heeft ze er nog maar 180 uitgezet. Dat is onverteerbaar weinig."

    Tja, stel dat het geloofs- of landgenoten zijn... En zelf zit je daar met je 2 paspoorten te twijfelen of het wel gerechtvaardigd is dat ongelovigen rechtspreken over gelovigen. Raar, èh?

  • Ik ben het volstrekt eens met dit artikel.

  • Waar ik zo langzamerhand mijn buik van vol heb is dat de belangen van Nederlanders nooit telt. Hun wijken veranderen onherkenbaar, het sociale stelsel kraakt in haar voegen door het beroep dat immigranten erop doen. Dit GP gaat ook miljarden kosten aan huisvesting, uitkeringen, opleidingen, criminaliteit etc. Hebben Nederlanders nog wel een stem in hun eigen land? Nederland is op weg een derde wereld land te worden!

  • Sint albayrak he.
    http://artymarty.wordpress.com/2007/05/26/sint-albayrak/

  • P.F. de Jong op donderdag 15 mei 2008 12:15

    Net als mevr. Albayrak is ook Wouter Bos erg tevreden, gezien de mate waarinn hij vorige week de loftrompet over zichzelf bij Pauw & Witteman blies over wat hij de afgelopen veertien maanden dan wel niet had bereikt.

    Men kan zichzelf in Den Haag zoveel insmoezen als men wilt, maar de burger laat zich niet zo gemakkelijk meer om de tuin leiden door politici en bevriende media.
    Deze zelfbevlekking van Albayrak en Bos toont eens en temeer aan dat de politiek steeds verder van de burger komt te staan.

    Hoe lang blijft men dit nog allemaal accepteren?