door
Eric Vrijsen
18 jun 2008
Jan Marijnissen was als partijleider van de SP te machtig, maar als politicus een fenomeen
Carla Joosten
Hij had zijn rol als oppositieleider al afgestaan aan D66-leider Alexander Pechtold en hij was al vaker langere tijd afwezig wegens zijn gezondheid. Toch zal het vertrek van Jan Marijnissen als fractievoorzitter van de SP merkbaar zijn aan het Binnenhof. De SP-leider maakte zijn partij groot en drukte veertien jaar lang een stempel op het politieke debat.
Plaaggeest
Als debater is hij een van de besten. Vooral voor de eveneens linkse PvdA was hij een plaaggeest. Dat was makkelijk, omdat de SP in de oppositie nooit vuile handen hoefde te maken. Als partijleider was hij keihard en te machtig. Tot op televisie toe waste hij zijn discipelen de oren.
De SP krijgt er nog een hele klus aan om te bewijzen dat de partij niet synoniem is met Jan Marijnissen. Maar zijn vertrek heeft niet alleen interne gevolgen.
Minder aandacht
PvdA-leider Wouter Bos, die vanuit een moeilijke positie als vicepremier op Financiën zijn partij op koers probeert te brengen, heeft in elk geval een lastpak minder. De SP zal de PvdA blijven opjagen met linkse standpunten, maar zonder een ervaren leider zal de partij minder aandacht trekken.
Ook elders op het politieke speelveld zal het vertrek van Marijnissen niet worden betreurd. De SP mag dan links zijn, Marijnissens anti-establishmenthouding en populisme spraken grotere groepen kiezers aan. Ze zijn te vinden in de achterbannen van Geert Wilders (PVV) en Rita Verdonk (Trots op Nederland) tot die van het CDA en VVD. Zo bezien is het aftreden van de SP-leider een weldaad voor de concurrentie, maar een verlies voor liefhebbers van politiek theater.