door
Misdaad & Straf
19 aug 2008
Na zijn beroerte vorig jaar oktober had Piet Doedens (1942) aanvankelijk nog hoop op herstel, maar helaas moet hij nu definitief stoppen als advocaat. In een afscheidsinterview met De Telegraaf zei hij afgelopen zaterdag: ‘Ik kan dit werk alleen als ik heel scherp ben. Moet ik dan de rechtszaal in strompelen? Nee, nooit.’
Met zijn kleurige linnen pakken en opvallende pommade-kapsel oogde de Utrechtse strafpleiter als een dandy. Hij grossierde in fraaie oneliners en blonk uit in het horen van getuigen. Door afwisselend te sarren en grapjes te maken en vervolgens genadeloos toe te slaan, kreeg Doedens – die het dossier had uitgespit – bijna iederen op de knieën.
Indrukwekkende klantenkring
Doedens had een indrukwekkende klantenkring en was nooit te beroerd om een zaak toe te lichten. Een bezoek aan zijn praktijk aan de Oudegracht was een feest op zich. Zijn donkere werkkamer vol opgezet wild: zwijnen, herten, krokodillen en zelfs apen. Net zichtbaar tussen stapels dossiers zat Doedens grijnzend te oreren. Een sigaartje binnen handbereik.
‘Ach mijnheer, moet u luisteren. Mijn cliënt is geen koorknaap, maar in dit hele metersdikke dossier zie ik geen enkel bewijs dat hij ooit ook maar één ons hasj in handen heeft gehad! Zonde van al dat papier!’
Overbodige flauwekul
Als geen ander verstond Doedens de kunst om een ingewikkelde zaak in een paar welgekozen zinnen samen te vatten. Zo’n megadossier paste wat hem betreft doorgaans in één plastic tasje. De rest was overbodige flauwekul: eindeloze tapgesprekken en verslagen van observaties. Doedens zocht steevast naar alles wat niet in het dossier stond en wist daardoor menig schandaal te onthullen.
Doedens heeft heel wat huzarenstukjes op zijn naam staan, maar zijn grootste succes was ongetwijfeld de vrijspraak in hoger beroep voor de verdachte van de Zaanse Paskamermoord (1984). Doedens riep niet minder dan 58 getuigen op, destijds een unicum, en liet niets over van de bijdrage van speurhond Tim.
Bij de uitoefening van zijn praktijk liet Doedens zich graag bijstaan door een paar jonge honden die hij de kneepjes van het vak bijbracht. Twee van zijn ‘leerlingen’ – Jan-Hein Kuijpers en Arthur van der Biezen – timmeren nu zelf stevig aan de weg. Samen met Theo Hiddema namen zij de afgelopen tijd waar voor Doedens. Een mooie vriendendienst voor de gevelde Meester.
Olympisch kampioen
Jammer dat hij zelf niet meer optreedt. Op halve kracht zou Doedens zijn tegenstanders nog moeiteloos alle hoeken van de rechtszaal laten zien. Vaak is hij afgeschilderd als prijsbokser. Ten onrechte. In zijn klasse was Doedens een Olympisch kampioen. Wat zeg ik: een levende legende!