door
Eric Vrijsen
19 sep 2008
Hoewel Wilders dit jaar opnieuw als enige de Algemene Beschouwingen aantrekkelijk wist te maken, vervalt de PVV-leider met zijn grote woorden steeds meer in een moeizame herhaling
Geert Wilders was deze week de smaakmaker van de Algemene Beschouwingen in de Tweede Kamer. Met dank aan het 'marokkanenoproer' in Gouda en de ‘straatterroristen’ in Amsterdam-West die ambulancepersoneel bedreigden, kon hij zijn punt nog eens maken. Zonder de geblondeerde Venlonaar was het belangrijkste kamerdebat van het jaar in gezapigheid gestorven.
Demagogie
Maar wat heeft de PVV-leider nu eigenlijk bereikt? Zijn motie van wantrouwen tegen het kabinet werd natuurlijk verworpen. Premier Jan Peter Balkenende (CDA) kreeg kamerbrede steun en daarmee versterkte Wilders juist het kabinet. Maar dat zijn oude parlementaire overwegingen, waar Wilders zich niet door laat afleiden.
Zijn voorstel om de 1.800 Nederlandse militairen terug te trekken uit Afghanistan om in eigen land orde op zaken te stellen, was een staaltje van demagogie. De andere partijen gingen er niet serieus op in.
Juridisch onmogelijk
Wilders’ pleidooi om Marokkaanse wetsovertreders onmiddellijk te ontdoen van hun Nederlandse paspoorten en op het vliegtuig te zetten naar Casablanca is juridisch onmogelijk. ‘Dan máákt u het maar mogelijk. Anders bent u geen premier, maar directeur van de Efteling,’ kreeg Balkenende toegebeten.
Dat was wel heel erg makkelijk. Wilders gebruikte voor het eerst ‘multikul’, een woord waarop het Vlaams Belang van Filip de Winter het patent had. Ook negeerde hij opeens het onderscheid tussen enerzijds de in zijn ogen verwerpelijke ‘islam’, en anderzijds de ‘moslims’ waartoe volgens de eerdere Wilders ook goedwillende mensen behoren. GroenLinks en D66 verweten hem daarom dat hij de grens naar het racisme overstak. Later ontdeed Wilders zich van dat etiket door te zeggen dat ‘keurige Marokkanen’ in Nederland mogen blijven.
Wilders-formule
Opvallend was dat de leiders van twee andere protestpartijen - Rita Verdonk (Trots op Nederland) en Agnes Kant (SP) – zich muisstil hielden. Waren ze bang de confrontatie met Wilders te verliezen of vermoedden ze dat hun aanhangers het roerend eens zijn met de PVV? Waarschijnlijk beide.
Wilders zal tevreden zijn over de afloop van het debat. Het was de laatste tijd een beetje stil rondom hem en dat heeft hij doorbroken. Veel potentiële kiezers vinden zijn voorstellen te extreem, maar: ‘Het is wel goed dat iemand het durft te zeggen.’
Kortom, de Wilders-formule werd weer eens afgestoft.
Zo kan de PVV-leider weer een poosje verder. Of niet? De woordenstrijd tussen Wilders en de rest van Den Haag vertoont langzamerhand de trekken van een moeizame herhaling. Wilders moest dit keer een paar cabarettrucs toepassen om het attractief te houden. Dat is niet zonder betekenis. Want op den duur is niets zo vervelend als vruchteloze politieke retoriek.
Wat vindt u van de toon die Wilders aanslaat? Doe de poll