door
Eric Vrijsen
15 jan 2009
Brekebeen Eimert van Middelkoop
Eimert van Middelkoop struikelt opnieuw over zijn ijdelheid. De leugen over het Telegraaf-interview is het zoveelste ongelukkige optreden van de Defensie-minister
CU-minister Van Middelkoop reisde met de kerstdagen naar Afghanistan voor een bezoek aan de troepen. Zoiets mag eerst niemand weten (veiligheid), maar daarna moet het fors wereldkundig worden (kiezers).
Gelukkig liet de minister de society-verslaggever van De Telegraaf meereizen. Het Stan Huygens Journaal, daarin wilde Van Middelkoop graag verschijnen. De verslaggever ontlokte hem nog eventjes een heldere politieke uitspraak: ‘De nieuwe president Obama kan mij tien keer bellen, maar onze missie in Uruzgan stopt augustus 2010. We gaan ook niet naar een ander gebied. Dat is geen optie.’
Dat was in strijd met het regeringsbeleid. Het kabinet heeft altijd gezegd dat het de Uruzgan-missie niet extra zal verlengen, maar dat het de inzet van troepen elders in Afghanistan wil overwegen. CDA-premier Jan Peter Balkenende herhaalde dat vlak voor Kerst. CDA-minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken verklaarde het vorige week ook nog maar eens.
Gelogen
Logisch dat de Tweede Kamer deze week Van Middelkoop vroeg of hij het daarmee oneens is. De minister antwoordde dat hij géén interview aan De Telegraaf had gegeven en dat de krant zijn woorden ‘uit de lucht had gegrepen’. Enkele uren later moest hij dat herroepen.
Er zat niks anders op. Van Middelkoop had het ongeveer in die bewoordingen gezegd, toen hij tijdens de vliegreis in gesprek was met Stan Huygens. De voorlichtingsdienst van Defensie had het vervolgens – buiten de minister om - geautoriseerd.
Bedrijfsongevalletje, maar ook het zoveelste ongelukkige optreden van de minister. Gestreeld door de aandacht voor zijn persoon vertelde hij Vrij Nederland vorig jaar hoe behendig hij de militaire dienstplicht had omzeild en hoe groot zijn problemen waren met gezag. Later moest hij diep door het stof. In 2007 had Van Middelkoop zich al moeten excuseren voor ‘domme’ uitspraken over Uruzgan.
IJdele Eimert
Wat verbeeldt de minister zich trouwens? Alsof een Amerikaanse president hem ‘tien keer zou bellen…’ Helaas voor IJdele Eimert lopen dergelijke contacten via ’t Torentje van de premier.
De Tweede Kamer voelt de minister volgende week in een spoeddebat aan de tand. Dat loopt met een sisser af. CDA, PvdA en zelfs de oppositie zeggen nu reeds dat de minister – wegens een onfortuinlijke val op het ijs – mogelijk duizelig was of onder de pijnstillers zat.
Dat kan wel wezen, maar dan had hij zich ziek moeten melden en zijn taken moeten overdragen aan een collega-bewindsman. Je kunt niet politiek verantwoordelijk zijn voor een militaire missie, als je geheugen hapert. En ook niet als iedereen vermoedt dat je op je achterhoofd bent gevallen.
Stumper-imago
Met zijn gebroken pols en zijn geschaafde wang mag de minister menselijkerwijs rekenen op mededogen. Maar in de politiek werkt het zo niet. De foto’s van de mitella-minister bevestigen het beeld van een brekebeen. Van Middelkoop raakt het stumper-imago niet makkelijk kwijt.
Is met het heengaan van PvdA-minister Ella Vogelaar een precedent geschapen, dan zoekt vice-premier André Rouvoet (CU) nu stiekem naar iemand die Van Middelkoop snel kan vervangen. Maar zó hard zijn ze niet, die jongens van de CU.