Een vrouw wil als ze thuiskomt een man hebben tegen wie ze flink kan aanzeuren
Twee keer in één week las ik een artikel waarin de auteur zich boog over die oude, oude vraag: wat wil de vrouw?
Freud kwam er na lange sessies op de divan niet achter. De schrijvers van deze artikelen ook niet. Gelukkig ben ik er nog, om wat licht in de duisternis te laten schijnen. Want het houdt mij natuurlijk ook bezig, als vrouw. Wat wil ik eigenlijk?
Alleen maar seks
Puur toevallig zat ik met mijn vrienden M. en K. over juist dit onderwerp te praten. M. en K. zijn met elkaar getrouwd, maar na al die jaren heeft man M. nog steeds geen flauw benul van wat vrouwen willen.
Eigenlijk is de vrouw, en zijn vrouw dus ook, een groot raadsel voor hem. Ongetwijfeld draagt dat bij aan het succes van hun huwelijk.
Net als Daniel Bergner beweert in het artikel in de New York Times Magazine, waarin hij een diepgravend onderzoek doet naar de raadselen van de vrouwelijke begeerte, denkt M. dat vrouwen alleen maar seks willen.
Tja, dit zijn twee mannen, en omdat zij alleen maar altijd seks willen, zie mijn vorige blog, denken ze dat vrouwen ook zo zijn.
Lekker knutselen
Tegenover deze simpele opvatting staat het boek Beside Every Successful Man, waarin schrijfster Megan Basham beweert dat vrouwen maar het beste elk streven naar eigen werk of een eigen loopbaan kunnen opgeven.
Nou, dat is geen vriendin van powerfeminist Heleen Mees. Want het ware geluk ligt volgens Basham in de volledige toewijding aan de man. Vrouwen, zegt zij, willen deep down maar één ding: lekker thuiszitten met de kinderen en heerlijk aan tafel met de kleintjes knutselen.
Dit zijn boeken die met enige regelmaat verschijnen, om vrouwen lekker op stang te jagen. Hebben ze net een baantje weten te regelen, krijgen ze weer te horen dat ze dat helemaal niet moeten willen. Je zou d’r gek van worden.
Het is trouwens wel vreemd dat je een boek schrijft, als vrouw, waarin je beweert dat vrouwen liefst helemaal niks willen doen. Dan ben je zelf zeker de enige uitzondering op die regel.
Onbekommerd zeuren
Er zijn ook lieden die zeggen dat vrouwen alleen maar geld en status willen. Dat ze niks liever doen dan jagen op rijke mannen en eigenlijk kunnen ze dat geeneens helpen: het zijn de genen die ze voordrijft. De beste kans op overleven is verzorgd te worden door een rijke man. Met status.
Dat zal allemaal wel zoals altijd een beetje waar zijn. Maar ik, en mijn vriendin K. met mij, denk dat vrouwen iets heel eenvoudigs willen. Die willen een man zoals een poes een krabpaal wil. Iedereen weet hoe dat eruit ziet: de kat werpt zich op die krabpaal, slaat haar nagels eens flink in het touw, haalt ze een paar keer op en neer en gaat vervolgens tevreden haars weegs.
Nu bedoel ik die krabpaal overdrachtelijk. Een vrouw wil dus, als ze thuiskomt, een man hebben tegen wie ze eens flink en onbekommerd kan aanzeuren. Want zoals we allemaal weten kunnen vrouwen extreem goed zeuren, en ze willen gewoon iemand in hun leven tegen wie ze dat kunnen doen. Hoe haar dag was. Wat die-en-die zei. Wat ze morgen aan moet trekken. Hoe lastig de kinderen waren.
En als ze dat allemaal van zich heeft geworpen, kan ze weer haars weegs gaan. Opgelucht. Dat, en niets anders, is wat de vrouw wil.