Derk Jan Eppink
Hij had al een gevarieerde carriere en voegt er nu weer een hoofdstuk aan toe. Elsevier-columnist Derk Jan Eppink gaat na jaren aan de zijlijn roepen hoe het moet nu zelf de arena in.
Als nederbelg maakte hij furore in het gekke België. Als hij een boek presenteerde waren daar altijd Vlaamse politieke kopstukken bij. Op de VRT gaf hij geregeld zijn ongezouten meningen.
Journalist
Eppink begon als medewerker van een PvdA-europarlementariër, was journalist bij NRC Handelsblad en De Standaard en kabinetsmedewerker van onder andere eurocommissaris Frits Bolkestein (VVD).
Over zijn belevenissen in het hart van de Europese Unie schreef Eppink het boeiende boek Europese Mandarijnen, waarin hij de lezer zicht biedt op de streken van de Europese topambtenaren.
Russin
Hoewel altijd aan het werk, was Eppink inmiddels getrouwd met een Russin. Toen zij bij de Verenigde Naties in New York aan de slag kon, gaf hij zijn Europese vastigheid op om zich enthousiast - nu weer als journalist - op Amerika te storten.
Waar het maar kon bleef hij zij steeds fellere meningen poneren. Op bezoek bij Elsevier - hij was er nog geen columnist - hamerde hij erop dat het blad heus wel wat scherper mocht zijn in zijn opinies.
Jean-Marie Dedecker zag in Eppink een ideale lijsttrekker voor de verkiezingen van het Europees Parlement.
Binnenhof
Eppink heeft Dedecker eens gedegen tegen het licht gehouden en daar kwam de Rita Verdonk (ach, vergelijkingen in de politiek gaan meestal mank) van België heel goed uit; dit in tegenstelling tot de mening van de gevestigde politieke orde aan het Belgische Binnenhof: de Wetstraat.
In Brussel gonsde het de afgelopen weken dat het een lust was. Eppink was gevraagd door Dedecker, maar zou hij het daadwerkelijk doen?
Opportunist
Ja dus. In de Europese wandelgangen wordt hij een opportunist genoemd omdat hij begon te werken voor een PvdA'er, vervolgens een VVD'er bijstond en nu nog meer naar rechts opschuift.
Maar wat is hier mis mee? Het was Bolkestein zelf die altijd zei: 'Alleen zij die geen mening hebben! Veranderen nooit van mening.'
Bovendien was Eppink al nooit te betrappen op socialistische vergezichten. Nog los van het feit dat hij in de diverse politieke binnenkamers veel praktijkervaring heeft kunnen opdoen.
Vast staat dat hij, zie zijn loopbaan van journalist tot ambtenaar en dan nu politicus - geen uitdaging uit de weg gaat.
Knauwen
Het Europees Parlement kent al langer politici die in een ander land dan dat van hun geboorte kandideren.
De bekendste is de 68'er Daniel Cohn Bendit (Groenen), maar die heeft twee nationaliteiten, namelijk de Franse en de Duitse. De Duitse liberalen hebben met Wim Schut een Nederlander in hun midden. Dat is pas Europees denken.
In een opzicht is Eppink altijd al een cosmopoliet geweest, hoewel dat woord gek genoeg eerder assciaties oproept met links dan met rechts.
Bij Eppink zit het cosmopolitisme 'm onder meer in zijn taalgebruik. In België ruilde hij Achterhoekse accent moeiteloos in voor Vlaams; zelfs toen hij in Zuid-Afrika woonde, klonk hij alsof hij er was geboren. Knauwen als een Amerikaan doet hij nog niet.
Noot van de Hoofdredactie
De beslissing van Derk Jan Eppink om in de politiek te gaan, betekent helaas dat hij als columnist moet stoppen bij Elsevier. Dit om elke schijn van belangenverstrengeling te voorkomen. Komende week zal de laatste column van de zeer gewaardeerde buitenland-columnist verschijnen, waarin hij zijn beweegredenen toelicht.