door
Rik Kuethe
20 jan 2009
Obama en Bush op Capitol Hill
Presidentschap van Barack Obama zal in teken staan van grote veranderingen, al was het maar omdat bij grote kwalen slechts een krachtdadige remedie past
Barack Hussein Obama is ingezworen als de 44ste president van de Verenigde Staten. De inauguratieplechtigheid van de 47 jaar oude president droop van de symboliek. Dominee Rick Warren uit Californië had het tijdens de ceremonie zelfs over Martin Luther King die in de hemel stond te schreeuwen van vreugde.
Nadat de eedaflegging niet helemaal vlekkeloos verliep, hield Obama een in sobere toonzetting gevatte rede van 18 minuten. Hij betoogde onder meer dat het onheilspellende gevoel dat Amerika’s neergang onvermijdelijk is, nooit bewaarheid zal worden. Amerika is nog altijd een jonge natie, maar de tijd voor kinderachtigheden, de bijbel zei het al, is definitief voorbij. Het is zaak om een betere wending aan de geschiedenis te geven, betoogde Obama.
Depressie
Obama sprak de laatste maanden steeds minder over het snel terughalen van de troepen uit Irak maar des te meer over de economische crisis, de zwaarste die Amerika teistert sinds de Grote Depressie uit de jaren dertig van de vorige eeuw. De meeste Amerikanen zien heil in de eerste tranche van zijn stimuleringsplan à raison van 850 miljard dollar. Zij geven daarbij de voorkeur aan uitgaven die banen scheppen boven belastingverlagingen.
Werkloosheid is voor de Amerikaan een spookbeeld. Al is de nood dan nog zo hoog, het merendeel van de bevolking zegt bereid te zijn flink wat geduld uit te oefenen. Voor een opleving van de economie, een nieuwe opzet van de gezondheidszorg of een volledige terugtrekking uit Irak – drie van Obama’s belangrijkste verkiezingsbeloften – is het merendeel van het electoraat bereid hem minstens twee jaar te gunnen.
Afstoffen
In zijn inaugurale rede zei Obama dat de Amerikanen zich moeten vermannen, zich goed afstoffen en dan een begin maken met the remaking, het herscheppen van Amerika. ‘Maar zonder een waakzaam oog kan de economie zo weer uit de bocht vliegen,’ zei hij.
De verandering waarvan Obama tijdens de campagne de mond vol had, lijkt een stevige pragmatische onderbouw te krijgen. Anders dan zijn voorganger, die de wereld in termen van goed en kwaad ziet, is Obama weinig ideologisch.
De contouren van Obama’s buitenlandse politiek zijn pragmatisch, vooruitziend en hard. Maar hij toont ook mededogen. Het gaat er niet om wat je kunt vernietigen, maar om wat je opbouwt, zei Obama. Amerika kan niet langer onverschillig zijn ten opzichte van degenen die lijden buiten de landsgrenzen.
Kwalen
Toen Obama op 10 februari 2007 zijn kandidatuur stelde in het ijskoude Springfield, Illinois, gaf hij toe dat deze aankondiging iets aanmatigends, iets brutaals had. Hij had niet de tijd genomen, zei hij, om zich de gebruiken van Washington eigen te maken, maar wel genoeg tijd om te beseffen dat verandering geboden was.
En die grote veranderingen zullen er tijdens het presidentschap van Obama komen, al was het maar omdat bij grote kwalen slechts een krachtdadige remedie past.