Geert Wilders, eigenlijk al veroordeeld
Alexander Pechtold hoeft zich niet langer te vervelen. Eén maand hadden we een Wildersvrije periode. Daaraan is sinds eergisteren een abrupt einde gekomen.
Ik was hem bijna vergeten. Het Grote Gevaar is weer actueel. Het Amsterdamse Hof heeft de vervolging van Kamerlid Geert Wilders bevolen inzake de artikelen 137c en 137d Wetboek van Strafrecht: discriminatie, haatzaaien en het beledigen van een groep.
Syp Wynia
Elsevier was en is van mening dat Wilders' zaak door de rechter moet worden behandeld. Hierover schreef Syp Wynia in zijn commentaar:
'Hoe zorgvuldig het Openbaar Ministerie ook heeft gehandeld en hoe begrijpelijk de beslissing om niet te vervolgen ook is, zo’n principiële zaak kan beter worden voorgelegd aan de rechter. Als die even goed gemotiveerd tot dezelfde conclusie komt als het OM, is het voor iedereen duidelijk waar de grenzen van het maatschappelijk debat liggen.'
Principiële zaak
Wilders moest worden vervolgd omdat het om een principiële zaak gaat. De grenzen van de vrijheid van meningsuiting zijn onduidelijk en daarom moet de zaak aan de rechter worden voorgelegd.
Ik was en ben het niet eens met deze redenering. Dit heb ik al eerder geschreven. Het arrest van het Hof bevestigt mijn bange vermoedens waarom de kwestie niet aan de rechter moet worden voorgelegd.
Geweld, oproepen tot geweld, het zaaien van haat met het oogmerk geweld te oogsten en het oproepen tot het plegen van misdrijven, dat zijn delicten die thuis horen in ons rechtsbestel. Maar bij uiteenlopende gelegenheden is gebleken dat onze samenleving verschillend denkt over deze delicten. Daarom moet het OM juist zeer voorzichtig omgaan met het instellen van een vervolging.
Pim Fortuyn
Bovendien kan vervolging leiden tot rechtsongelijkheid. Pim Fortuyn werd niet vervolgd voor soortgelijke aangiftes. De machtsuitoefening dreigt er zo zeer willekeurig uit te zien.
Het OM moet te allen tijde weerstand kunnen bieden aan de druk van belangengroepen en lobbyisten die hun politieke tegenstanders willen criminaliseren.
Ten derde kan de rechter in dit soort gevallen niet of nauwelijks tot een overtuigende beslissing komen. Althans een beslissing die door een groot aantal deelnemers kunnen worden gedragen. Omdat het hier uiteindelijk om de opinies van iemand gaat. Wordt de zaak van Wilders niet door het Amsterdamse Hof behandeld, maar door een ander Hof, dan is de kans groot dat de uitspraak totaal anders zou zijn.
Diefstal
Dit is niet het geval met delicten als diefstal, doodslag en mishandeling. Het gaat in het geval van Wilders immers niet om fysieke handelingen, maar om geuite gedachtes.
Geef de tekst van Wilders aan vijftig vooraanstaande juristen, en je krijgt tegengestelde beoordelingen.
Ook zal door dit type delicten het gezag van de rechter op een onaanvaardbare wijze worden aangetast.
Overschreden
Wie de beschikking van het Hof in Amsterdam leest, ontkomt niet aan het oordeel dat het Hof de noodzakelijke grenzen van voorzichtigheid heeft overschreden en ze zelf in hun enthousiasme ook de grenzen van ‘fair trial’ hebben geschonden.
Zonder een duidelijk afgebakend eerlijk proces is Wilders eigenlijk al veroordeeld. En dit was noch inzet noch taak van het Hof.
Kortom, ook de rechter is niet in staat de grenzen van opiniedelicten aan te duiden. Maar het besluit van het Openbare Ministerie gaf wel de grenzen van de vrije meningsuiting aan.
Impasse
Hoe kunnen we uit deze impasse komen? We moeten juist een herwaardering en herformulering van deze delicten bepleiten. Dit gaat helaas niet gauw gebeuren. De vrienden van Wilders zullen zich de komende tijd kunnen verheugen op Wildersvolle jaren.
En de vijanden van Wilders? Ik wens ze van harte sterkte toe.