Neelie kan prima lobbyen
Zelden iemand zo goed zien lobbyen voor zichzelf als Neelie Kroes dat deed om herbenoemd te worden als eurocommissaris. Ze voerde een onafgebroken mediaoffensief met een juiste timing en toon en wist iedere keer weer een nieuw element in de discussie te brengen.
Dan weer wees ze erop dat ze als VVD’er geen kans zou hebben op herbenoeming. Dan weer zei ze bij nader inzien in te zijn voor een andere post dan die van Mededinging die ze nu nog bekleedt.
Intussen bleef ze haar werk doen om er tevens zoveel mogelijk publiciteit mee te genereren. Alle interview-aanvragen werden gehonoreerd. Ze zorgde er iedere keer voor dat het niet alleen over haar persoonlijk ging, maar ook over de Europese Unie die er in haar ogen te bekaaid vanaf komt in het politiek-publicitaire complex.
Steun
Kroes' decennialange ervaring in de politiek en met de media kwamen haar nu uitstekend van pas. Ze wist met haar optredens maximale steun te mobiliseren. Van links tot rechts werd in het Europees Parlement en in de Tweede Kamer voor haar herbenoeming gepleit. Neelie Kroes, ijzersterke politica voor Europa, vond PvdA-europarlementariër Thijs Berman.
Op het laatst had Kroes zelfs alle media op haar hand, die een voor een commentaren publiceerden, waarin het kabinet van CDA, PvdA en ChristenUnie werd aangespoord de liberale politica opnieuw naar Brussel te sturen. Van dergelijke publiciteit kunnen de meeste politici alleen maar dromen.
Premier Jan Peter Balkenende (CDA) bijvoorbeeld, die in eigen land weinig steun genereerde voor zijn verborgen Europese aspiraties. Een politicus die voor zijn ambities uitkomt, kan eerder op steun rekenen dan een die ze verhult. Balkenende creëerde slechts mist en daarin kan geen lobby gedijen.
Vrouwen
In de zaak-Kroes werd de premier steeds meer in een hoek gedreven. Zeker toen ook hoofdrolspelers in Brussel zich met de herbenoeming van Kroes gingen bemoeien. Allereerst profiteerde ze van de vasthoudendheid van José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie, die voldoende vrouwen in zijn commissie wil. Landen die aan dat verzoek zouden voldoen, konden rekenen op een zwaardere post.
Kroes krijgt ICT en Telecom. Minder zwaar dan Mededinging, maar wel een portefeuille waarmee ze wat kan betekenen voor de burger en publicitair weer kan scoren. Vast staat dat ze ook een van de pakweg vijf vice-presidenten wordt en waarschijnlijk het economisch beleid in de Commissie gaat coördineren.
Liberalen
Dat Kroes nog vijf jaar in Brussel mag blijven, is ook te danken aan de lobby van de liberalen in het Europees Parlement. Fractievoorzitter Guy Verhofstadt had nog iets te goed van de christendemocraat Barroso. Die heeft immers bij zijn verkiezing de steun gekregen van Verhofstadt. Daar moest iets tegenover staan. Dus deed Barroso zijn uiterste best om niet alleen vrouwen, maar ook voldoende liberalen uit de lidstaten te krijgen.
Het einde van het liedje is dat van de 27 eurocommissarissen er pakweg zeven liberaal zijn. De teller van het aantal vrouwen staat inmiddels op negen.
Appel
Premier Balkenende moest even door de zure appel heen bijten. Na zijn eigen verloren strijd om het voorzitterschap van de Europese Raad, moest hij nu een VVD’er voorrang geven boven een partijgenoot. In de coulissen stond onder andere oud-staatssecretaris Yvonne van Rooy (CDA) klaar, nu bestuursvoorzitter van de Universiteit Utrecht. Maar christendemocraten had Barroso al voldoende.
Het valt in Balkenende te prijzen dat hij de partijkleur uiteindelijk ondergeschikt heeft gemaakt aan de sterkte van een kandidaat die in binnen- en buitenland steun geniet.