door
The President's Man
24 nov 2009
Moordenaar Hasan en de politieke correctheid omtrent zijn daden
Er waart een spook door de Amerikaanse pers; het spook van de politieke correctheid. Vooral de recente massamoord door de islamitische legerpsychiater Nidal Hasan in het Texaanse Fort Hood wordt door dit prisma bekeken.
Al riep de dader bij het neermaaien van zijn comrades-in-arms, nog zo hard 'Allah Akbar', een groot deel van de progressieve bladen blijft schrijven dat zijn wanstaltige daad niets met religie van doen had. De New York Times beweerde dat majoor Nidal Malik Hasan het slachtoffer was van een posttraumatische stress-aandoening.
Dit terwijl hij nota bene nog naar het oorlogstoneel moest vertrekken. Hoe angstaanjagend de verhalen ook mogen zijn die wel door de oorlog getekende patiënten hem vertelden, PTSD is geen besmettelijke aandoening.
Islam
De progressieven, zo schrijft de conservatieve columnist Charles Krauthammer, hebben er alles aan gedaan om de oorzaak van Hasans misdrijf te ‘medicaliseren’. Zij hebben het over een daad van waanzin en waken er voor het woord terreur in de mond te nemen. Zij maakten overuren om te ontkennen dat er enige connectie bestaat tussen Hasans geloof en zijn daden.
De Contra Costa Times, een krant die in Californië verschijnt, wijst er op dat Hasan veelal wordt afgeschilderd als een slachtoffer van de oorlogen die Amerika ten onrechte voert en dat daarom een enorm collectief ‘nostra culpa’ op zijn plaats zou zijn.
Dat is apekool natuurlijk.
Een deel van de rechtse pers maakt ook een rare uitglijder. Namelijk door te suggereren dat het radicalisme van Hasan overeenkomt met het religieuze geloof van de gemiddelde moslim. Volgens die visie schuilt in iedere moslim een levende bom die op elk willekeurig moment tot ontploffing kan worden gebracht.
Extreme lafheid
Hasan heeft vaak gezegd dat de oorlogen die Amerika in Irak en Afghanistan voert, gelijk staan met oorlogen tegen de islam. Hij had contacten met een radicaal anti-Amerikaanse imam in Jemen, die geweld predikt.
In de maanden voor de slachtpartij legde Hasan hem per e-mail de vraag voor wanneer heilige oorlog gerechtvaardigd is en of God de moord op onschuldigen toestaat. Nadat Hasan zijn daad van extreme lafheid had begaan, prees de imam hem als een held.
Toch blijft een deel van de pers maar beweren dat het geloof in de radicale islam er in deze zaak niets toe doet. Dan kun je ook wel zeggen dat bisschop Gijsen niets met de katholieke kerk van doen heeft. De FBI en andere autoriteiten hadden Hasan wel degelijk in de gaten, maar ze lieten hem lopen. Zelfs de FBI is waarschijnlijk ten prooi gevallen aan politieke correctheid. Niemand wekt graag de indruk een islamitische legerpsychiater al te gauw van een al te groot kwaad te verdenken.