Pechtold draait en is niet eerlijk
De geschiedenis zit vol verrassingen. De Iraakse verkiezingen zijn vreedzaam en succesvol verlopen.
Het Iraakse volk kiest in het volle bewustzijn van de afwezigheid van zijn beschermheer, oud-president George W. Bush, voor eenheid. Zou dat tot echte vrede leiden?
Dat weet niemand. De Iraakse bevolking heeft massaal meegedaan aan de provinciale verkiezingen. En voor de eerste keer gebeurde dit niet onder druk van religieuze leuzen. Het nationalisme overheerste de politieke propaganda. De Irakezen lijken het sektarisme en sektarische geweld echt moe te zijn.
Linkse media
Ook de veiligheidssituatie in Irak is aanzienlijk verbeterd. Er zijn de afgelopen dagen geen grootschalige aanslagen gemeld.
Dat is te danken aan de veiligheidsstrategie die Bush in 2007 heeft ingezet. Daar plukken de Irakezen de vruchten van.
Waarom besteden de linkse media zo weinig aandacht aan deze ontwikkeling? Omdat Bush te allen tijde moet worden gehaat. De feiten doen daarbij niet ter zake.
Onderzoek
Terwijl de hele wereld met deze opmerkelijke omschakeling van geweld naar vrede bezig was, besloot het Nederlandse kabinet een onderzoek in te stellen naar de betrokkenheid bij de invasie in Irak.
Wat willen we weten? Willen we weten dat er volgens vele juristen geen rechtsgrond aanwezig was waarop deze oorlog kon worden gebaseerd? Maar dit weten we al lang.
Mijn collega’s die de staat hierover moesten adviseren, uitten reeds hun mening in tv-programma’s en kranten. Zij beweerden dat een aanval op het regime van Saddam Hussein internationaalrechtelijk niet gelegitimeerd zou zijn.
Militaire scenario’s
Daarnaast is algemeen bekend dat de ambtenaren met scenario’s werken. Daardoor moesten ze, voordat er een besluit zou vallen, ook militaire scenario’s uitwerken.
Maar het maken van een militair scenario mag niet worden gelijk gesteld aan het maken van een keuze. Er worden van tijd tot tijd ook veiligheidsscenario’s bedacht. Dit zijn scenario’s en geen politieke keuzes.
Daarnaast wordt verwezen naar de benoeming van Jaap de Hoop Scheffer tot NAVO-chef in ruil voor politieke steun aan de geplande invasie. Dat kan nooit worden bewezen. Zelfs als daarvan sprake zou zijn geweest, zijn er waarschijnlijk geen correspondenties geweest. Zolang er geen bewijzen zijn, moeten we dit als onzin beschouwen.
Fabeltjes
Welke ernstige waarheden die we niet kennen, kunnen dan boven water komen? Ik kan maar één ding bedenken: geheime militaire dan wel inlichtingenoperaties ter ondersteuning van de invasie.
Zou dit het geval zijn, dan kan dit nooit openbaar worden gemaakt. Waarom niet? Omdat de openbaarmaking ervan de Nederlandse krijgsmacht voor onbepaalde tijd en overal ernstig in gevaar kan brengen. Dit kan zelfs de nationale veiligheid in gevaar brengen.
Ook dit verhaal behoort, zolang er geen bewijzen zijn, tot het rijk der fabeltjes.
600.000
Alexander Pechtold is leider van D66, de partij die kort na de invasie tot de regering toetrad. Ook heeft D66 de aanwezigheid van Nederlandse militairen in Irak gesteund.
Destijds had D66 geen behoefte aan een onderzoek naar de Nederlandse betrokkenheid bij de invasie in Irak. Maar als oppositie eisen ze dat wel, alsof ze altijd zo hebben gedacht.
Daarbij argumenteert Pechtold als een populistisch leider: er zijn al 600.000 duizend Irakezen gedood, aldus Pechtold. Hoe komt Pechtold aan dit getal? Voor zover er al massaal Irakezen zijn gedood, zijn ze om het leven gebracht in een burgeroorlog door de Irakezen zelf.
De 600.000 doden waar Pechtold steeds aan refereert, komen uit een omstreden onderzoek gepubliceerd in The Lancet. Maar volgens de WHO (World Health Organisation) gaat het om 151.000 doden tussen 2003 en 2006; Iraq Body Count telt er tot op heden 98.850.
Begraven
Pechtold draait en is niet eerlijk. Dat is jammer. Ik had juist rede en feitelijkheid verwacht van D66. Deze waarden heeft Pechtold in zijn populistische aanpak begraven in ruil voor een ministerpost in het volgende kabinet.