Met veel poeha werd de campagne gepresenteerd
Regelmatig bekruipt je in Brussel het gevoel dat ze er nog steeds niet van zijn doordrongen hoeveel argwaan de buitenwereld koestert tegen de Europese instellingen. Dan zie je opeens een in zichzelf gekeerd wereldje van ambtenaren en politici die geen benul hebben van wat er buiten hun universum leeft.
Wereldvreemd
In het Europees Parlement was de presentatie van een campagne die de kiezer later dit jaar naar de stembus moet lokken.
Een evenement gekenmerkt door wereldvreemdheid. Met veel poeha werd het plan in een veel te rumoerige hal van het parlement in Brussel gepresenteerd. Sommige vooroordelen tegen ‘Brussel’ werden alweer meteen bevestigd: bij de presentatie om half elf ’s ochtends werd niet alleen een sapje geschonken, maar ook bruiswijn.
Het leek wel alsof er een nieuw product werd gelanceerd. Op zulke momenten denk je dat VVD-lijsttrekker Hans van Baalen gelijk heeft met zijn verwijt dat het Europees Parlement een ruimteschip is.
Moeizaam
Vanaf een podium werd de campagne die het parlement bedacht met steun van een Duits communicatiebureau gepresenteerd. Europarlementariër Alejo Vidal-Quadras hield een toespraak die maar moeizaam te verstaan was.
Niet alleen vanwege zijn Engels met Spaans accent, maar vooral door zijn hese stem. Die heeft Quadras altijd; het weerhoudt hem er niet van zich toch tot een groot publiek te richten. Over communicatie gesproken.
Campagne
Maar het ging natuurlijk om de inhoud: in alle 27 lidstaten van de Europese Unie wordt de komende maanden reclame gemaakt (officieel heet dat communicatiecampagne) om de kiezer te verleiden te gaan stemmen.
Dat gebeurt met ouderwetse posters, advertenties en spotjes, maar ook met een zogenoemde multimediale doos, waarin kiezers hun mening op video kunnen opnemen, en een speciale website.
En natuurlijk ontbreken Facebook, Flickr en EU Tube niet. Kosten: 18 miljoen euro.
Beïnvloeden
De Europese campagne moet de kiezer ervan doordringen dat politieke beslissingen in de Europese Unie het dagelijks leven van alle burgers raken en dat kiezers die beslissingen kunnen beïnvloeden door te stemmen op parlementariërs die hun inzichten delen.
Op zichzelf geen verkeerde gedachte. Sterker: het is goed om kiezers erop te attenderen waarmee het Europees Parlement zich bezighoudt.
Hoe open moeten de grenzen van Europa zijn, waaraan moet het geld worden gespendeerd, welke informatie moet er verplicht op voedingsmiddelen staan en hoe wekken we onze elektriciteit in de toekomst op?
Compromissenfabriek
In de besluitvorming over zulke kwesties speelt het parlement een steeds belangrijker rol. Alleen is die besluitvorming zo ondoorzichtig dat het lastig is om die rol te zien.
De werkwijze is complex. Bovendien is het parlement een ware compromissenfabriek, waar leden voortdurend op zoek zijn naar meerderheden. Specialisten weten de weg in Brussel goed te vinden, maar voor de gewone kiezer is het een doolhof.
Toch kunnen tussen 4 en 7 juni 375 miljoen kiezers bepalen welke 736 parlementariërs hen de komende vijf jaar gaan vertegenwoordigen.
Dat wat reclame wordt gemaakt om de kiezer op die verkiezingen te attenderen, is helemaal niet erg. Maar hou het zakelijk, doe niet alsof een product moet worden verkocht en schenk al helemaal geen wijn.