Memoires zijn meestal niet zo opwindend, maar die van Ella vormen een uitzondering
Memoires van Nederlandse politici zijn meestal niet erg opwindend. De net gepubliceerde herinneringen van Ella Vogelaar zijn een uitzondering op die regel.
De oud-PvdA-minister (PvdA) heeft haar memoires in een boekvorm gepubliceerd: Twintig maanden knettergek. Dagboek van een ministerschap.
Het boek is eigenlijk geschreven door haar man Onno Bosma. Vogelaar vertelde hem elke dag wat zij in de politiek of media had meegemaakt.
Heldin Ella
De teneur van het boek kan worden samengevat als: Hoe heldin Ella strijdend ten onder gaat in de oneerlijke wereld van de PvdA.
Alles wat haar toekomst in gevaar kan brengen, wordt uiteraard zorgvuldig gemeden. Zij kreeg in het kabinet meer steun van het CDA dan van haar eigen partij. Vogelaar was eigenlijk een CDA-minister.
In het boek geen spoor van enige vorm van reflectie of zelfkritiek.
Droomminister
Vogelaar was de droomminister van het CDA. Om twee redenen: Vogelaars optredens leidden tot electoraal verlies bij de PvdA, en Vogelaars toon kwam overeen met die van de ideologen van het CDA, zoals Piet Hein Donner.
Daarom wilde de top van de PvdA af van mevrouw Vogelaar. Het was politiek gesproken geen onbegrijpelijke gedachte.
Doekle
In haar boek kom ik een aantal onbekende waarheden tegen. U weet misschien nog dat Doekle Terpstra in december 2007 in opstand kwam tegen een nog niet gemaakte film van Geert Wilders.
Hij noemde Wilders het kwaad dat moest worden gestopt. Uiteindelijk plaatste hij een paginagrote advertentie in dagblad Trouw, tegen een gereduceerd tarief. Toen hij door velen scherp werd bekritiseerd, transformeerde hij zijn actie in 'Benoemen en Bouwen'.
Plotseling wenste Terpstra in contact te komen met de aanhangers van Wilders. Dit lag niet voor de hand, omdat het moreel moeilijk te verantwoorden was om met de aanhangers van het kwaad te gaan praten. Kortom: Terpstra’s actie bleef een mislukte one-man-show.
Achter de schermen
Had minister Vogelaar achter de schermen contact met Terpstra? Heeft zij hem aangemoedigd in de strijd tegen het kwaad?
Het antwoord op deze vragen luidt bevestigend: 'Doekle Terpstra, de vroegere CNV-voorzitter, nu topman van het hoger beroepsonderwijs, heeft tot zijn eigen verbazing, een anti-Wilders-beweging op gang gebracht. (…) Je [Vogelaar] hebt vandaag twee keer contact met hem en spreekt af dat jullie dat zullen blijven houden. Er is eerst sprake van een demonstratie, maar jij stelt voor om op grote schaal plaatselijke initiatieven voor ontmoetingen tussen burgers te organiseren.'
Mislukking
Dit advies van Vogelaar heeft Terpstra gevolgd. Niet alleen het beleid van Vogelaar was een mislukking, ook haar guerrillaoorlog tegen Wilders was tot mislukking gedoemd.
Hebt u ergens een bericht gelezen over grootschalige ontmoetingen tussen burgers? Ik ken geen enkel geval uit de parlementaire geschiedenis waarbij een minister achter de schermen acties organiseert tegen een oppositiepartij in de Kamer.
Dit is echt verbazingwekkend. Want uiteindelijk had zij als minister voor de PvdA tot taak om ook de aanhangers van Wilders te laten zien dat het beleid van de PvdA hun problemen met integratie effectief zou oplossen. Maar dit zag Vogelaar niet als haar taak.
Adequate respons
Wat was de reden van deze merkwaardig onparlementaire manier van strijden tegen een oppositiepartij?
Die lag in het feit dat Vogelaar in de Kamer niet in staat was om de PVV van adequate respons te voorzien. Het blijft een raadsel waarom een intelligente politicus als Wouter Bos zo’n vreemde vogel benoemde als minister op een gezichtsbepalend ministerie.
Maandag schrijf ik over nóg een onbekende en werkelijk schokkende waarheid uit het dagboek van mevrouw Vogelaar.