door
Simon Rozendaal
24 apr 2009
Floortje Dessing verdiende een aardig salaris bij Llink
Llink is de meest onnozele, nutteloze en overbodige omroep die bestaat. Niets deugt aan Llink. Die naam (beetje links, beetje link dus gemeen), dat gekoketteer met een begrip dat niemand ooit fatsoenlijk heeft gedefinieerd (u bent duurzaam, ik ben duurzaam, mijn hond is duurzaam, hallelujah, wij zijn allen duurzaam).
Dat zogenaamde wereldverbeteren was ook allemaal façade. Ik heb een paar keer het genoegen mogen smaken geïnterviewd te worden door Llink en toen viel me al op dat de programmamakers – ik zal geen namen noemen want het zijn mensen die ik niet wil beledigen – geen enkele affiniteit met het vage geleuter van de Llink-voormannen hadden.
Toverspreuken
Llink voegt niets toe. Heel Hilversum is immers al lang groen en duurzaam. Zodra de toverspreuken eco, groen, duurzaam, biologisch, milieu en klimaat vallen, worden de ogen van iedereen die in dienst is van de publieke omroep wazig en dansen er witte wieven tussen hun oren.
Mocht er op dit vlak al behoefte zijn aan een nieuwe omroep, dan zou het er een moeten zijn die kritisch is. Die er op wijst dat de milieuproblemen in onze contreien al lang en breed opgelost zijn, dat het helemaal niet zeker is dat het klimaat bovenal door ons wordt beïnvloed (en dat de temperatuur sowieso al tien jaar niet meer stijgt) en het ook met de wereld de goede kant op gaat.
Hockeymoppie
Oh, ja, dan was er ook nog gansje Dessing. Die maakte programma’s over duurzaam reizen, of sorry, was het eco-reizen? Dat hockeymoppie was slim, want reisde de hele wereld rond, kreeg daar meer dan de Balkenende-norm voor en suggereerde dat het groen, of duurzaam, of eco (sorry, ik ben de kluts kwijt) was.
Terwijl u en ik natuurlijk weten dat het helemaal niet duurzaam, eco dan wel groen is om naar de Zuidpool te gaan, het geld van de reis te compenseren met het aanplanten van zes zielige iepen, en door een verrekijker te turen naar een Humboldtpenguin.
Nee, er is maar één wijze om werkelijk duurzaam te reizen en dat is op het dak zitten in de zon, met een boek van Alexander McCall Smith en je in Edinburgh wanen.