door
Carla Joosten
6 mei 2009
Estrela had pech vandaag
Wie zegt dat het europarlement niet politiek is, heeft het mis. Er wordt zelfs hogere politiek bedreven. Nota bene over de hoofden van de zwangere vrouw heen. En ook nog door vrouwen.
Eerder dit jaar stelde Vladimir Spîdla, Europees Commissaris voor werkgelegenheid en sociale zaken, voor om het zwangerschapsverlof te verlengen tot achttien weken. In 1997 werd de Europese ondergrens op veertien weken gesteld. De Nederlandse vrouw krijgt zestien weken.
Niet genoeg
In het Europees Parlement gingen de parlementariërs met het voorstel van Spidla aan de slag. Rapporteur Edite Estrela van de socialistische fractie, vond achttien weken niet genoeg. Voor de veiligheid en gezondheid van zwangere vrouwen is volgens haar twintig weken nodig. Estrela kreeg voor haar plan in de commissie vrouwenzaken de steun van de christendemocraten – de grootste fractie in het parlement - en dacht dat haar kostje was gekocht.
Maar de Portugese socialiste was nog niet tevreden. Ze wilde maar meteen partnerschapsverlof Europees regelen. Dat bestaat nu niet en Europa wil graag dat burgers werk en privéleven kunnen combineren, dan ook maar boter bij de vis, dacht Estrella.
Liberalen
Dat ging de christendemocraten nu toch te ver. Dus ging Estrela shoppen in het Europees Parlement en ze vond de liberalen, in grootte de derde fractie in het parlement, bereid om voor het partnerschapsverlof te stemmen. De liberalen wilden geen verlenging van het moederschapsverlof, maar partnerschapsverlof invoeren wel.
Opgetogen ging de Portugese woensdag naar de plenaire zaal om te stemmen over haar voorstellen. De christendemocraten zouden haar plan voor de twintig weken zwangerschapsverlof steunen, hadden ze beloofd. En de liberalen zouden het partenerschapsverlof.
Co-moederschap
Maar bij de stemming gooide de christendemocratische woordvoerder Astrid Lulling opeens roet in het eten. Ze was heus niet tegen de voorstellen van Estrela, maar het opeenstapelen van allerlei regelingen, behalve moederschaps- ook co-moederschaps- en vaderschapsverlof, was wel wat veel van het goede en zou een juridische warboel opleveren.
Dus moet de commissie vrouwenzaken in het parlement er nog maar eens goed naar kijken, betoogde Lulling en ze diende een voorstel in om het hele pakket terug te verwijzen naar die commissie en kreeg de steun van de liberalen en daarmee van de meerderheid.
Estrela verliet aangeslagen het parlement mopperend over de 'rechtse meerderheid'. Maar europarlementariër Ria Oomen-Ruijten (CDA) concludeerde dat haar fractiegenote Lulling het slim had aangepakt.
De moraal van het verhaal: om zo vlak voor de verkiezingen tegen leuke dingen voor de mensen te stemmen, daar waagden de christendemocraten zich niet aan. Door het voorstel terug te verwijzen naar de vrouwencommissie werd dat probleem opgelost. Ze hebben immers niet tegengestemd, maar het voorstel even in de ijskast gezet.
Zucht
Die commissie komt pas na de verkiezingen van het Europees Parlement weer bijeen. In Nederland zal een zucht van verlichting zijn geslaakt. CDA-minister Piet Hein Donner, tegenstander van langer zwangerschapsverlof, hoeft voorlopig geen vernieuwde Europese richtlijn door te voeren.
En na de verkiezingen zien we weer verder. Is dat politiek of niet?
Door Carla Joosten in Straatsburg