Gewonden werden opgevangen en behandeld in tenten rond het terrein
Veertig jaar na Woodstock loopt een gratis feest in Hoek van Holland zo uit de hand dat er na afloop zes gewonden en een dode te betreuren vallen. Alleen massale beveiliging maakt jeugdevenementen nog mogelijk. Dat is onwenselijk
Deze zomer herdacht de hele wereld het legendarische Woodstock. Veertig jaar geleden was het alweer, dat dit hippie-rockfestival in
een weiland in de staat New York totaal uit de hand liep doordat er veel meer
mensen op afkwamen dan was gedacht. Toch was er sprake van een relatief
lieflijke chaos.
Grimmiger jeugdcultuur
Ja, er waren veel drugs, er was veel drank en er was
nauwelijks security – maar dodelijke schietpartijen, die waren er desondanks
niet. Zo kon het festival uitgroeien tot het hoogtepunt van de jeugdcultuur van
de jaren zestig.
Het afgelopen weekeinde is weer eens duidelijk geworden dat
de jeugdcultuur van tegenwoordig een stuk grimmiger gezicht heeft. Weliswaar
verliep in Biddinghuizen de late nazaat van Woodstock, het massaal bezochte Lowlands-festival, zonder
noemenswaarde incidenten, maar op het strand van Hoek van Holland – ook wel
bekend als Rotterdam aan Zee – liep het dance-evenement Sunset Grooves
verschrikkelijk uit de hand.
Dieptepunt
Over de exacte toedracht bestaat nog veel
verwarring, maar dat er sprake is van een dieptepunt in de Nederlandse
jeugdcultuur is wel zeker. Een strandfeest dat eindigt in een kogelregen en
massale vechtpartijen, met één dode en zes gewonden tot gevolg – dat is echt
niet normaal meer.
Omdat er over de toedracht nog zoveel onduidelijkheid
bestaat, is het op dit moment nog net te vroeg om al te zwartepieten naar het
organiserende evenementenbureau en de voor de openbare orde verantwoordelijke
gemeente Rotterdam. Echt sterk ziet het optreden van beide partijen er in elk
geval niet uit.
Bestuur
Zinniger is misschien de constatering dat 40 jaar na
Woodstock dit soort massale jongerenevenementen een soort
risico-voetbalwedstrijd zijn geworden, de Feyenoord-Ajax-ontmoetingen van het
uitgaansleven. Als het er niet stikt van de politie en security, en als niet
elke bezoeker van top tot teen wordt gefouilleerd op wapens en drugs, loopt
zo’n feest in een ommezien uit op een lugubere schiettent waarin niemand zijn
leven zeker is – kijk de beelden op YouTube er maar op na.
De bestuurlijke vraag is nu of dit soort feesten ook in de
toekomst koste wat kost mogelijk moeten worden gemaakt, met halve legers extra
politie om de boel enigszins in de hand te houden. Het zou van lef getuigen als
bestuurders ook eens nee op die vraag durven te zeggen. Een feest dat alleen
kan doorgaan als de feestlocatie wordt omgetoverd in een soort oorlogsgebied,
dat is toch per definitie geen feest meer?