door
Syp Wynia
17 aug 2009
Geert Wilders heeft een meesterzet gedaan voor zijn partij
Geert Wilders ziet er van af om, Den Haag en Almere uitgezonderd, mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Hij laat zo veel stemmen lopen, maar vermijdt ook veel risico’s
Het had heel spannend kunnen worden. Al in november zijn er in Geert Wilders’ geboortestad Venlo (vervroegde) gemeenteraadsverkiezingen, die vanwege de verwachte deelname van Wilders’ PVV al bij voorbaat te boek stonden als ‘De slag om Venlo’.
De PVV had daar al de grootste kunnen worden en zo de toon kunnen zetten voor de landelijke gemeenteraadsverkiezingen in maart en de Tweede Kamerverkiezingen die uiterlijk in mei 2011 plaatshebben.
Regeringsdeelname
Daar komt het dus niet van. Wilders doet met uitzondering van Almere en Den Haag nergens mee aan de gemeenteraadsverkiezingen, maar wel aan de verkiezingen van Provinciale Staten, in maart 2011. Die verkiezingen liet hij in 2007 nog lopen.
Wilders wil zich concentreren op regeringsdeelname en dan heeft hij behalve zetels in de Tweede Kamer ook aanhang in de Eerste Kamer nodig. En de Eerste Kamer wordt immers gekozen door de leden van Provinciale Staten.
Risico’s
Wilders herhaalde dat hij geen LPF-toestanden wil, geen onnodige risico’s wil lopen en dat hij onvoldoende goede kandidaten kon vinden voor gemeenten als Rotterdam en Venlo waar hij wel heeft overwogen mee te doen.
Het is uit democratisch opzicht jammer dat een partij die in de peilingen en bij de Europese verkiezingen minstens de tweede partij van het land bleek te zijn, niet aan alle verkiezingen meedoet. Als er niet voldoende kandidaten waren omdat zij vrezen voor hun reputatie of hun veiligheid, is dat ook niets om vrolijk van te worden.
Meesterzet
Vanuit de positie van Wilders geredeneerd is het echter een meesterzet. Hij richt zich naar eigen zeggen op de landelijke politiek en kan zich daarbij geen afbreukrisico op plaatselijk niveau permitteren.
Als de Tweede Kamerverkiezingen inderdaad in mei 2011 worden gehouden kan Wilders bovendien veel plezier beleven aan de provinciale verkiezingen, twee maanden eerder. Statenverkiezingen worden niet zo belangrijk gevonden en kiezers zijn bij dergelijke verkiezingen (zoals ook bij de Europese) bereid tot een niet-traditionele keuze. Op die manier werd de VVD van Frits Bolkestein in 1995 al eens de grootste van het land.
Honend
Sommige politici, zoals Femke Halsema van GroenLinks, hebben zich meteen honend uitgelaten over het besluit van Wilders. Halsema heeft gemakkelijk praten, zij hoefde geen partij op te bouwen - die was er al toen ze in 1998 overstapte vanuit de PvdA.
De geschiedenis laat zien dat maar heel weinig nieuwe partijen op alle niveaus succesvol kunnen meedoen en voor langere tijd een positie kunnen verwerven. Dat lukte de afgelopen halve eeuw alleen D66 – en dan nog vaak met de grootste moeite.