door
Gerlof Leistra
20 jan 2010
Iedere moord herbergt een groot persoonlijk drama
De moordlijst 2009 is nog niet gepubliceerd of er moet mogelijk al weer een zaak bij. Gistermiddag is bij Hoog-Soeren op de Veluwe een stoffelijk overschot gevonden. Mogelijk gaat het om de sinds 30 december 2009 vermiste autohandelaar Henk van Ravenhorst (48) uit het nabijgelegen Beekbergen.
Die zaak heb ik bewust niet meegenomen, omdat er onvoldoende aanwijzingen waren voor een levensdelict. Ik sprak er vanmorgen over met woordvoerder Anton de Ronde van de politie Noord- en Oost-Gelderland. Zolang het forensisch onderzoek nog niet is afgerond, kan hij niets met zekerheid zeggen.
Veel werk
Over heel 2009 heb ik in totaal 178 slachtoffers geregistreerd. Dat zijn er meer dan in 2008. Toen waren het er 161.
Elk jaar weer is het samenstellen van de lijst een heidens karwei. Eindeloos mailen en bellen met onder anderen politie en justitie, advocaten en collega’s van regionale kranten. Door al die inspanningen rolt er een betrouwbare lijst uit.
Databank
Omdat Elsevier al sinds 1992 alle gevallen van moord en doodslag zo nauwkeurig mogelijk bijhoudt, hebben we inmiddels een uniek overzicht. Mede op basis van deze informatie houdt de Leidse hoogleraar Paul Nieuwbeerta – met wie ik al jaren met veel plezier samenwerk - een databank bij. Die bevat inmiddels al zo’n vierduizend moorden.
Meten is weten: alleen door over een langere periode te tellen, kun je uitspraken doen over trends en ontwikkelingen. Eén van de opvallende trends is de verharding: het lijkt wel alsof er steeds meer geweld wordt toegepast. Niet één keer steken, maar dertig keer.
Drama's
Ook de auto als wapen is sterk in opmars. Mede door de aanslag tijdens Koninginnedag vielen in totaal zeventien slachtoffers. In de Elsevier van deze week beschrijf ik een ander bizar ‘ongeval’, op 1 oktober in Erp.
Achter die korte verhaaltjes en koele cijfers gaan steevast grote drama’s schuil. Nu heb ik er in het blad vier uitgelicht. Maar dat zouden er ook 178 hebben kunnen zijn. Vaak ontvouwt zich het werkelijke drama pas als je de nabestaanden ziet in de rechtszaal. En de verdachten. Hun verhalen blijven mij boeien. Waar ging het mis? En waarom? Eén van de boeken van Peter R. de Vries heet Een moord kost meer levens. Daar moet ik vaak aan denken bij deze verhalen.