door
Syp Wynia
1 okt 2010
Zachtjes aan, dan breekt het lijntje niet. Dat zou het motto kunnen zijn van het nieuwe Regeerakkoord. Hier en daar wordt de goede richting ingeslagen, maar spectaculair is het niet. Het is een heel gewoon, heel Nederlands Regeerakkoord
Het Regeerakkoord van het aanstaande kabinet Rutte-Verhagen is niet revolutionair. Er wordt tegemoetgekomen aan de zorgen van burgers op het gebied van veiligheid, immigratie en inkomen.
De overheid heeft teveel schulden gemaakt en die worden in redelijke mate teruggebracht, vooral door de overheid minder te laten uitgeven. Vaak buitensporige uitgaven voor het buitenland worden ietsje gereduceerd.
Klagen
De linkse partijen (PvdA, D66 en GroenLinks) klagen dat er zo weinig wordt hervormd, dat ambtenaren de prijs moeten betalen, dat het land wordt verdeeld en dat de nagestreefde immigratiebeperkingen weinig effect zullen sorteren.
Maar is dat wel zo? De hervormingen waarover zij het steeds hebben zijn vooral lastenverschuivingen. Hun kilometerheffing is een duur bureaucratisch monstrum.
En inderdaad, er wordt ook afgezien van versoepeling van het ontslagrecht, maar dan weer niet bij ambtenaren. Die genieten de meest beschermde positie van de Nederlandse werknemers en worden in het regeerakkoord gewone werknemers. Dat is een zeer gewenste hervorming.
Verdeeld
De linkse oppositie zegt dat het land wordt verdeeld. Maar hoezo dan? Minder immigratie en meer veiligheid zorgen juist voor minder spanningen in de samenleving. Allochtonen hebben daar minstens zoveel baat bij als andere Nederlandse ingezetenen.
Om kansloze immigranten te kunnen weren, wil het nieuwe kabinet Europese regels en internationale verdragen pogen te veranderen. Het wordt in ieder geval geprobeerd en dat is winst.
Het regeerakkoord biedt sowieso een duidelijke richtlijn voor het buitenlands beleid: niet nog meer Europa, minder geld naar Europa en een miljard minder voor ontwikkelingshulp.
Bescheiden
Op de keper beschouwd wordt er slechts bescheiden bezuinigd. De eerste kabinetten-Lubbers en de eerste kabinetten-Balkenende bezuinigden minstens zoveel. Duitsland bezuinigt minstens zo hard. En de echte bezuinigingen beginnen bovendien pas in 2012 - rijkelijk laat.
Maxime Verhagen van het CDA noemde het ‘een heel gewoon regeerakkoord’ en dat is het ook. Een beetje bezuinigen en hier en daar wat gekkigheid er uit. Het regeerakkoord hengelt bovendien, zoals altijd, naar steun van de werkgevers en de vakbonden. Niets nieuws onder de zon.
Het nieuwe regeerakkoord is een heel Nederlands akkoord. Er wordt een eind gemaakt aan het wegkijken op het gebied van misdaad en immigratie. De overheidsfinanciën worden gesaneerd, maar zachtjes aan.
Vijand
Er zit veel in dat oppositiepartijen kunnen steunen. Job Cohen van de PvdA zei al dat hij blij is dat de verzorgingsstaat goeddeels intact blijft. Dat heeft hij dan in de eerste plaats aan zijn vijand Geert Wilders te danken, want die heeft daar – ook naar eigen zeggen – hard voor gevochten.
Het regeerakkoord biedt voor elk wat wils.