door
Eric Vrijsen
8 okt 2010
Mark Rutte kan eindelijk aan de slag als premier
Beoogd premier moet een gokje durven wagen. Alleen dan gaat zijn kabinet leven in de harten van de kiezers
Eindelijk kan-ie aan de slag. Na vier maanden moeizaam onderhandelen over een regeringsprogramma begint VVD-leider en beoogd premier Mark Rutte vandaag aan het samenstellen van zijn ministersploeg. Daar heeft hij een dag of vijf voor nodig. Hoe gaat hij dat doen?
Het moet in ieder geval razendsnel. Nederland mag zich dan wel tot een 'personendemocratie' ontwikkelen, de personele samenstelling van een kabinet wordt in een vloek en een zucht geregeld.
Er is al zó lang geploeterd op het regeerakkoord dat het zoeken naar bewindslieden zo gepiept moet zijn.
Welletjes
Vreemd en onverstandig. De individuele capaciteiten van bewindslieden vormen ee grotere risicofactor dan de punten en komma's in het beleidsprogramma. Maar op een zeker moment is het gewoon welletjes met de kabinetsformatie.
Gaat het om teamvorming, dan denkt Mark Rutte erg conventioneel. Hij wil gewoon een ploeg ijverige en deskundige mensen. Liever geen al te kleurrijke figuren en zeker geen avonturiers. Daar komt alleen maar gelazer van. Hij speelt op veilig.
Kijk bij voorbeeld naar de kandidatenlijst bij de laatste verkiezingen. Eerdere VVD-lijsten bevatten nog spectaculaire nieuwkomers, zoals Ayaan Hirsi Ali.
Dit keer ontbraken verrassingen. Alle 'usual suspects' stonden keurig op een rijtje. Lijsttrekker Rutte kwam eigenlijk met een serie kandidaten alsof het de projectleiders waren in een middelgroot bedrijf.
Vakmensen
Op zich is daar niks mis mee. Een politiek leider moet de diverse onderwerpen aan zijn vakmensen kunnen delegeren. Technocratisch bezien hoort de politiek zo te verlopen. Maar toch.
Als formateur en toekomstig premier moet Rutte die managementreflex even opzij kunnen zetten. Hij dient ook risico's te nemen. In zijn ministersploeg horen niet alleen mensen thuis die deskundigheid uitstralen, maar ook bewindslieden die voor politiek theater zorgen. Alleen dan gaat het kabinet-Rutte in de harten van de mensen leven.
Politiek is fouten vermijden. Maar ook: spelen met de krachtsverhoudingen door het schuiven met ministers. Een gokje op zijn tijd kan geen kwaad, al is het maar om de linkse oppositie op het verkeerde been te zetten.