Een slecht huwelijk vreet aan kinderen
Kinderen vragen of ze liever hebben dat hun ouders ruzie maken of gaan scheiden, is even idioot als een ter dood veroordeelde de keus geven tussen hangen of wurgen. Alle kinderen willen zonder uitzondering dat hun ouders van elkaar houden en thuis een liefdevolle, prettige sfeer creëren waarin ze iedereen zich op zijn gemak en geborgen kan voelen.
Toch laait regelmatig de discussie op wat beter is voor kinderen: ouders die elkaar de tent uitvechten of ouders die het maar opgeven en gaan scheiden. Regelmatig doen wetenschappelijk onderzoekers een poging om een antwoord te vinden op deze bange vraag.
Welbevinden
Zo ook een Engels researchteam van de University of York. Dat deed onlangs onderzoek naar het welbevinden van zevenduizend kinderen tussen de 10 en 15 jaar oud. Wat bleek? Kinderen van ruziënde ouders waren iets ongelukkiger dan kinderen van wie de ouders een jaar geleden gescheiden waren. De onderzoekers concluderen dat ouders die bij elkaar blijven mét ruzie hun kinderen ongelukkiger maken dan ouders die scheiden.
Daar kan ik me van alles bij voorstellen. Niets is zo erg als voortdurend in de omgeving te moeten verkeren van mensen die elkaar niet kunnen luchten of zien en dat op luidruchtige en soms zelfs gewelddadige manier laten merken. De natuurlijke neiging is om weg te wezen. Maar helaas, als kind kun je geen kant op, je bent en blijft veroordeeld tot de ouders die je niet zelf gekozen hebt.
Korte termijn
Maar die onderzoekers in York denken wel erg korte termijn. Want er bestaat een wagonlading vol onderzoeken, ook in Nederland, waaruit blijkt dat op de lange termijn echtscheiding heel nadelig is voor kinderen en hun kansen op een gelukkig leven behoorlijk beschadigt.
Een paar harde feiten. Op de schaal van welbevinden en schoolprestaties scoren scheidingskinderen in Nederland gemiddeld lager dan kinderen uit intacte gezinnen. Op de schaal van angst- en depressiegevoelens, agressie, delinquentie, ruzies met broers en zussen, ruzies met vrienden, roken, alcoholconsumptie en drugsgebruik scoren scheidingskinderen juist hoger.
Negatieve gevolgen
De negatieve gevolgen van echtscheiding duren tot in de volwassenheid voort. Scheidingskinderen moeten, in vergelijking met kinderen uit intacte gezinnen, door het leven met een lager opleidingsniveau, minder inkomen, een grotere kans op psychische problemen, een zwakkere relatie met hun ouders, een minder grote kans op geluk in de liefde en een dubbel zo groot risico om zelf te scheiden.
Op de lange termijn betalen kinderen dus een hele hoge prijs voor de echtscheiding van hun ouders. Jaarlijks overkomt dit drama circa 70.000 thuiswonende kinderen in Nederland. Zijn zij blij dat hun ouders uit elkaar gaan? Even misschien, om eindelijk verlost te zijn van de ruzies en spanningen. Maar terwijl ze aan de oppervlakte schijnbaar gelukkiger zijn, vreet diep van binnen de breuk aan hun gevoel van veiligheid, geborgenheid, vertrouwen.
Minder passie
Dus voordat ouders nou gaan denken dat ze voor de kinderen beter uit elkaar kunnen gaan dan voortdurend ruzie maken: nee. Scheiden is misschien een goede oplossing voor de ouders zelf, maar niet voor de kinderen. Voor zonen en dochters is het beter dat vader en moeder een werkbare manier zoeken om bij elkaar te blijven zónder ruzie. Minder passie, meer fatsoen in de omgang kan al een hoop schelen.