Jaqueline Cramer staat nog steeds achter 'klimatoloog' Rajendra Pachauri.
Een aantal weken geleden nodigde ik in de Volkskrant minister Jacqueline Cramer uit om met mij Richard Lindzen te bezoeken, een befaamde klimatoolog en hoogleraar aan het MIT, een van 's werelds beste technische universiteiten.
Lindzen is een fel bestrijder van de gedachte dat menselijke activiteiten 'global warming' veroorzaken.
Het aardige is dat mevrouw Cramer mij gebeld heeft. Zij was vriendelijk en toegankelijk – over de inhoud daarvan doe ik hier geen verslag want het was een gesprek dat niet voor de publiciteit bedoeld was (ik had ook niet om een interview gevraagd).
Ingewikkeld vak
Maar nu lees ik op de site van Elsevier dat mevrouw Cramer in 'De wereld draait door' het volgende heeft gezegd: 'Ik ben al veertig jaar wetenschapper. Klimatologie is niet mijn specialiteit, maar het is een zeer ingewikkeld vak. Ik ken Pachauri persoonlijk en hij is een goede wetenschapper.'
Waarom zegt u dit, mevrouw Cramer? Het is nonsens. Rajendra Pachauri is geen wetenschapper, en zeker geen klimatoloog! Hij is spoorwegingenieur en econoom, en vooral zakenman en netwerker die heel goed de wegen van de Verenigde Naties weet te bewandelen. De man weet net zoveel van het klimaat als ik – en dat is niet veel, maar genoeg om te weten wanneer politici onder het mom van het dienen van de wetenschap hun greep op de samenleving proberen te versterken.
Golf Links
Natuurlijk kent u Pachauri persoonlijk – maar waarom heeft niemand u ooit gezegd dat hij geen wetenschapper is, nooit in welk vak dan ook wetenschappelijk onderzoek heeft verricht, en hoogstens in zijn vrije tijd verhaaltjes verzint, net als ik, maar dat kun je moeilijk wetenschap noemen (nou, ja, de wetenschap van het hart)?
Waarom bent u bereid dit op tv te zeggen, in een opwelling vermoedelijk, maar zonder over de feiten van Pachauri's leven te beschikken? Denkt u echt dat een Indiase wetenschapper in Golf Links kan wonen, de allerduurste wijk van Delhi waar alleen supermiljonairs wonen?
Meetstations
Tijdens ons telefoongesprek – dit wil ik wel kwijt – heb ik u verteld dat het bepalen van de landtemperatuur van de aarde door grote problemen en verstoringen wordt vervormd. De meetstations deugen niet. Het toeval wil dat The Times hierover nu een artikel publiceerde dat exact herhaalde wat u ik meedeelde.
De conclusie hiervan is dat we geen idee hebben wat de werkelijke temperatuur van onze mooie planeet is (zo dat ooit mogelijk is, er lijken in verschillende delen in de wereld verschillende klimaten te heersen – wat nogal voor de hand ligt).
Ik vroeg u om geld ter beschikking te stellen om de meetstations die voor het bepalen van de landtemperatuur worden gebruikt, wereldwijd in kaart te brengen.
Helder beeld
Daarmee begint alles. Voordat we kunnen praten over het opwarmen van de aarde, over de oorzaken daarvan, hebben we een helder beeld nodig van het allerbelangrijkste gegeven: hoe warm is het, en kunnen we dat afmeten aan temperaturen in het verleden?
Bijna niemand in de wereld weet hoe slecht het met die meetstations is gesteld, en slechts bij toeval stuitte ik erop. Dus, mevrouw Cramer: steek daar geld in. Dit is de basis. Dit is waar alles mee begint en de discussie mee kan worden beslecht. Voor tien miljoen moet het kunnen. Er zijn genoeg wetenschappers die zich daarvoor laten inhuren. Ik wil die bende wel leiden (ik ben niet duur).
Publicaties
Maar nog even terug naar die Pachauri.
Mevrouw Cramer: kunt u een lijstje laten zien met wetenschappelijke artikelen gepubliceerd in enigszins bekende wetenschappelijke tijdschriften van Pachauri over het klimaat? Ik ben die publicaties gaan zoeken, maar ik kon er niet een vinden!
Ik heb boeken gevonden van hem over energiepolitiek (vermoedelijk door medewerkers geschreven), en artikelen over energiestrategie en dergelijke, ofwel het werk van een bestuurder en bureaucraat en politicus, maar geen wetenschappelijk werk.
Dat moet aan mij liggen. In Science van 16 februari 2007 staat zo'n politicologisch stuk van hem – het heeft niks met wetenschap te maken maar met beleid. Daarvan krijgt Pachauri nooit genoeg. Die laat hij door medewerkers schrijven en hij zet er zijn naam onder. Maar harde wetenschap? 'Peer-reviewed', zoals dat heet?
Charlatan
U weet wat dat is, wetenschappelijke artikelen publiceren in wetenschappelijke tijdschriften. U moet dat lijstje – of misschien is het wel een lange lijst want hij is volgens u een heel grote wetenschapper - wel hebben, gewoon, even aan Elsevier sturen, dat lijstje van de grote klimaatwetenschapper Pachauri?
U kunt het beeld dat ik van Pachauri heb – een talentvolle charlatan en opportunist met grote zakelijke belangen bij Cap&Trade en groene-energie-industrieën – heel eenvoudig rechtzetten.
En als u dat lijstje met wetenschappelijke publicaties niet kunt produceren, vertelt u dat dan ook aan het publiek van De wereld draait door?