door
Simon Rozendaal
19 apr 2010
Rotterdam is de leukste en de mooiste stad van Nederland. Ik ben er komen wonen toen ik een half jaar oud was, ben heel eventjes – een paar jaar – weggeweest en heb er van mijn 58 jaar misschien wel 55 jaar doorgebracht.
Het was ooit net zo’n Anton Pieckstad als Amsterdam maar is, met dank aan de Duitsers en de slechte communicatie binnen de Nederlandse legerleiding vlak voor het bombardement, veranderd in de enige Nederlandse stad met Amerikaanse allure.
Afzeiken
De Rotterdamse humor is veel leuker dan de Amsterdamse. Rotterdamse humor is om jezelf lachen, Amsterdamse humor is de ander afzeiken. Ik zat ooit op een terrasje op het Rembrandtplein en vroeg: kan ik wat bestellen? Waarop de ober zei: zo te horen kunt u dat heel goed. Ik had hem een hijs moeten geven, maar was te verbouwereerd.
Rotterdam was jarenlang de werkstad maar inmiddels heeft het meer kroegen en goede restaurants dan Amsterdam. Ook kom je in die kroegen niet allemaal kunstenaars, Bekende Nederlanders en hele of halve intellectuelen tegen (die heb je in Rotterdam ook, zij het minder dan in Amsterdam) maar heel veel gewone mensen, die hard werken en niet zo heel veel geld verdienen.
Schokkend
Dat alles gezegd hebbende, die idiote Ajaxhaat in Rotterdam is schokkend. Dat supporters vorige week de training hebben verstoord om er op aan te dringen dat Feyenoord zondag zijn best niet zo doen tegen Twente, omdat anders Ajax kampioen zou worden, is een bizar dieptepunt in de op zichzelf amusante maar inmiddels volslagen overtrokken animositeit tussen Feyenoord en Ajax.
Ik mag dat als Rotterdammer die van goed voetbal houdt zeggen. In mijn jeugd ben ik diverse malen naar Feyenoord wezen kijken (ik ben op Rotterdam-Zuid opgegroeid), maar sindsdien ben ik supporter van Ajax als Ajax goed is, van AZ als AZ goed is, enzovoort. Natuurlijk hebben Feyenoord en Sparta (wat een leuke, lieve club is dat trouwens, met een leuk en lief stadion, waar je naar toe kunt zonder bang te zijn voor malloten) bij mij een streepje voor, maar dit gedrag van Feyenoord-supporters dwingt mij om iets te zeggen dat ik me nooit had kunnen voorstellen: ik schaam me (eventjes) om Rotterdammer te zijn.