door
Rik Kuethe
23 jun 2010
McChrystal zelf zegt weinig of niets dat niet door de beugel zou kunnen
President Barack Obama heeft generaal Stanley McChrystal commandant van de Amerikaanse strijdkrachten in Afghanistan, plotsklaps van zijn post ontheven. Een terechte beslissing.
Pleuris
Wat is het geval? Michael Hastings, een journalist die vroeger bij Newsweek werkte, komt deze week met een verhaal in het blad Rolling Stone waarover in Washington tot op het hoogste niveau de pleuris is uitgebroken.
Hastings die enkele weken op het hoofdkwartier van McChrystal mee mocht lopen tekende uit de mond van diens naaste medewerkers tal van kritische uitspraken op over de militaire en politieke top in Washington.
Clown
Zo noemt iemand generaal Jim Jones, de nationale veiligheidsadviseur, een 'clown, die in 1985 is blijven steken'. Een ander memoreert dat McChrystal nogal teleurgesteld was over zijn eerste ontmoeting met president Obama. Ook zou McChrystal, de e-mails van Richard Holbrooke, Hillary Clintons afgezant naar de regio, met een diepe zucht openklikken en dan meestal niet eens lezen. Obama was zo ontstemd dat hij McChrystal naar Washington ontbood.
Het internettijdschrift Slate herinnert er aan dat er eerder confrontaties zijn geweest tussen de president en zijn hoogste militaire bevelhebbers. De bekendste clash is die tussen president Harry Truman en generaal Douglas McArthur. De president ontsloeg de generaal die zich de airs van een zonnekoning had aangemeten nadat deze de orders om Rood China niet aan te vallen tijdens de Koreaanse Oorlog (1950-1953) niet had opgevolgd.
Tijdsschema
Obama's voorganger, president George W.Bush ontsloeg admiraal William Fallon, hoofd van het Amerikaanse Centrale Commando omdat hij een snellere terugtrekking had bepleit dan in het door Bush afgekondigde tijdsschema was voorzien.
In feite valt het met de gewraakte uitlatingen nog wel mee. Niemand levert harde kritiek op de president noch wordt de nieuwe strategie in twijfel getrokken. McChrystal zelf zegt weinig of niets dat niet door de beugel zou kunnen.
Slapjanussen
De ophef is deels ontstaan door de bekopping van het artikel. In de onderkop van het stuk van Hastings wordt McCRystal in de mond gelegd dat de grootste vijand bij die slapjanussen in Washington gezocht moet worden. Hastings zegt dat hij die onderkop niet gemaakt heeft en dat de generaal dat ook nooit gezegd heeft. McCrystal is wel degelijk een tikje verliefd op zichzelf en zijn medewerkers beschouwen zich als de discipelen van de Oorlogsgod.
Dat de strijd in het rotsige stofnest Afghanistan veel minder voorspoedig verloopt dan Obama de bevolking, deze lente had voorgehouden, had de president er toe kunnen brengen om McChrystal te handhaven; het is immer altijd gevaarlijk om midstrooms van paarden te wisselen. De president besloot dat toch te doen en terug te grijpen naar zijn topgeneraal in Irak, Petreus.
'Ik juich debat toe, maar verdeeldheid kan ik niet toestaan,' sprak de president toen hij zijn besluit wereldkundig maakte. En gelijk had hij.