Blog

Algemeen

Het is ook nooit goed: nou zijn ouders weer te 'hyper'

door José van der Sman 27 aug 2010

Moeders zouden zich te druk maken
Moeders zouden zich te druk maken

Het ‘hyperouderschap’ rukt op. Ouders maken zich veel te druk over hun kinderen, lees ik in  het blad J/M. Ze vinden opvoeden maar een stressvolle en vermoeiende zaak, zo concludeert de redactie op basis van een onderzoek onder 600 ouders. Dat komt, volgens geraadpleegde deskundigen, omdat ouders denken dat hun kind ‘maakbaar’ is. Dus hebben ze faalangst en raken af en toe zelfs in paniek.

Goed nieuws
Los van de vraag of dit onderzoek wel representatief is voor álle ouders in Nederland - iets wat ik betwijfel maar waar niemand het verder over heeft -  lijken de uitkomsten mij heel goed nieuws. Maar zo wordt het natuurlijk niet gebracht.

Nee, de impliciete boodschap is wéér: ouders doen het niet goed, ze kunnen het niet aan. Dat is een belachelijke boodschap, want goed opvoeden gaat per definitie gepaard met onzekerheid, stress en faalangst. Niets is zo fnuikend voor een kind als onverschillige ouders.

Moeder
Voor de zekerheid heb ik het nog even aan mijn moeder (85) gevraagd en ja, zij vond het opvoeden van haar twee dochters en twee zonen een vermoeiende stressvolle zaak. Ze is blij dat het goed is gekomen met ons, maar heeft daar regelmatig aan getwijfeld als wij weer eens elkaar de tent uitvochten, met slechte rapporten thuiskwamen, besloten naar Parijs te liften, boos van huis wegliepen of stiekem in de schuur stickies zaten te roken.

Vertwijfeling
Al die keren zaten mijn moeder en vader verschrikkelijk in de zenuwen. Ze vroegen zich dan vertwijfeld af wat ze niet goed deden. Ze wilden immers het beste voor ons: een goede gezondheid, veilig en prettig wonen, een uitstekende opleiding, leuke vrienden, een gelukkig leven.

Ze staken heel veel energie, tijd, moeite, geld én zenuwen in ons welzijn en geluk. Als het mis dreigde te gaan met een van ons, zochten ze altijd (soms panisch en wanhopig) naar manieren om hun kind voor ongeluk te behoeden en op het goede spoor te houden.

Inzet
Ik ben ze dankbaar voor die enorme inzet, die dag in dag uit bewees hoeveel ze van ons hielden. Ik ben ze dankbaar voor al het goede wat ze voor ons deden, maar ook voor de opvoedkundige fouten die ze maakten, de verkeerde beslissingen die ze soms namen. Want ook die waren waardevol voor onze vorming. 

Ouders kunnen hun kinderen wel degelijk maken of breken. Mij hebben ze, juist mét al hun onzekerheid, stress en faalangst, gemaakt en niet gebroken.


Tags

zie ook

8 reacties

  • Geen reacties. Ik vind dit wel een goed verhaal. Kinderen zijn gewoon een zware verantwoordelijkheid. Dat wil niet zeggen dat je ze ook moet micromanagen, maar je moet er wel goed over nadenken.

    Tone ik mijn eerste kind kreegt dacht ik dat alles wel vanzelf zou gaan als je een beetje verstandig bent. Nou, daar kwam ik snel van terug. Dus voor advies en opvoedboeken haal ik m'n neus niet meer op.

  • Citaat: 'Niets is zo fnuikend voor een kind als onverschillige ouders.' Jawel hoor: overbezorgde, angstige, perfectionistische ouders. Daar krijg je hele zenuwachtige en angstige kinderen van. Van ouders die in elke scheet een dodelijk gevaar zien. Van ouders die geen vertrouwen hebben in de weerbaarheid van het kind zelf. Van ouders die het motto hanteren: 'Alleen het beste is goed genoeg vor mijn kind'. Die moeten zich eens afvragen wat voor een boodschap ze hun kind meegeven. Met welke consequenties.

  • ... en donder al die boeken en adviezen weg. Daarvan raak je alleen maar meer in verwarring en onzekerheid. Er zijn maar een paar basisprincipes (bvb. nee is nee, duidelijke grenzen aangeven en (desondanks) warmte geven) en als je die handhaaft komt het best goed. En ja, soms doet het leven pijn. Ook daar moet je als kind al mee leren omgaan. En ja, soms vind je kind je even 'niet lief'. Maar dat gaat over.

  • Vanaf vóór de geboorte vindt er interactie plaats tussen moeder en kind (op bio-fysisch nivo). Dit kan niet anders dan van invloed zijn bij de vorming van de baby. Baby's van 'n onzekere moeder hebben (al in de baarmoeder) te maken met 'n verhoogd (nora)adrenaline-nivo. M.a.w.: kinderen van 'n liefdevolle moeder die 'n kind krijgt als resultaat van wetenschap dat zíj iets (liefde, dus o.a inzicht en vertrouwen) te bieden heeft i.p.v. de verwachting dat het kind haar iets zal moeten gaan geven/bieden, bijv.gelukkig (immers moeder) zal gaan maken zijn - fundamenteel) andere kinderen.

  • "Het ‘hyperouderschap’ rukt op. Ouders maken zich veel te druk over hun kinderen, lees ik in het blad J/M."

    Het is gewoon niet waar. De media zorgt voor hypes. Omdat de media anders niets heeft om over te berichten.