door
Liesbeth Wytzes
6 aug 2010
Bepaalt je seksuele voorkeur wie je bent?
Het centrum van Amsterdam is vandaag zo goed als onbereikbaar omdat overal roze mannen rondhuppelen. Morgen varen er weer boten door de stad met bespottelijk uitgedoste homo’s en griezelige politici die helemaal niet gay zijn maar daar wel stemmen hopen te werven.
Onder elkaar
Een bevriende homo zei een keer dat hij het dit weekend zo fijn vond ‘want dan zijn we eindelijk eens onder elkaar’. Flauwekul natuurlijk, want homo’s leven in een prettige subcultuur en die zijn dus zo vaak ze willen lekker ‘onder elkaar’. Bovendien, bepaalt je seksuele voorkeur wie je bent?
Het is tijd voor de Gay Pride. Waarom eigenlijk? Is de emancipatie van de homoseksuele medemens niet zo langzamerhand voltooid? Niet zolang ze nog in elkaar worden geslagen vanwege hun geaardheid, maar aangezien autochtonen dat net zo heftig schijnen te doen als allochtonen, vraag ik me af of dat ooit echt helemaal zal overgaan.
Party
Homo’s doen graag of ze tot een vervolgde minderheid behoren en in Afrikaanse landen is dat ook zo. Maar bij ons kan je daar toch werkelijk niet van spreken. Je zou wel kunnen zeggen dat de levensopvatting van homo’s vaak nogal beperkt lijkt.
In de Volkskrant van 5 augustus lazen we een gesprek met docent seksueel burgerschap (?) Mattias Duyves. ‘Ik ben homo en ik ben NIET netjes.’ Yeah – what’s new? In dat gesprek louter weemoed naar hoe het vroeger was, toen Amsterdam homohoofdstad was van de wereld. Dat betekende: party, party, party! Is dat wat homo’s willen? Daarvoor moeten ze nu naar andere steden, maar geparty’d wordt er. Toch willen homo’s graag doen of ze zielig zijn.
Zin
Is dat zo? Is het erg om homo te zijn in Nederland? Ik denk het niet. Juist niet. Je kunt beter homo zijn dan hetero. Het is niet de makkelijkste weg, zeggen mensen vaak als ze horen dat hun kind bijvoorbeeld homo is. Welles. Neem nu bijvoorbeeld het flirtgedrag. Als een homo zin heeft, gaat hij naar een homoclub. Daar zijn alleen maar mensen die ook zin hebben. Kwestie van een paar minuten kijken, goed oogcontact en bingo.
Aangezien ik nogal wat homovrienden heb, heb ik zulke razendsnelle acties vaak met verbijstering gadegeslagen. Die homo’s lachen ons hetero’s gewoon uit, met dat moeizame versiergedrag van etentjes, urenlange gesprekken, cadeautjes en dan eindelijk, hopelijk, de beloning, en vaak gezeur achteraf (Waarom bel je me niet? Wanneer zie ik je weer? etc.) dat nog erger is dan het getut vooraf.
Ook heb je een app voor op je iPhone met beschikbare homo’s in je omgeving. Dat is handig! Zet een paar homo’s bij elkaar en ze hebben het gezellig, het samen homo-zijn schept al zo’n enorme band. Dat heeft alleen te maken met seksuele voorkeur. Zet een paar vrouwen bij elkaar en die zijn niet automatisch de beste maatjes, maar juist elkaars concurrenten.
Niet meer zielig
Ook zitten homo’s vaak in een heel aangenaam subcircuit van homohuisartsen, homomakelaars, homo-accountants, en niet te vergeten de homokappers. Ook daar weer het ‘you are one of us’ gevoel dat ze met elkaar verbindt. Ze zoeken ook altijd naar uitbreiding van de groep. Eigenlijk is iedereen homo, alleen weten ze het nog niet. Niet handig, want als je de meerderheid bent, ben je meteen niet meer zielig.
Als je dan toch een Gay Pride wilt organiseren, doe het dan in Soedan, of in Mozambique. Daar valt een wereld te winnen. Lekker op de gracht in Amsterdam, dat is wel heel makkelijk.